Duivelspact Loes Den Hollander

Verschenen: oktober 2016
Uitgever: Karakter
Pagina’s: 320

2239
Vrijwel direct nadat ik boek 20 met de titel  Droombeeld had uitgelezen stond ook boek 21 Duivelspact voor mij klaar bij de bieb,  dat verbaasde me zeer want Loes haar nieuwste ligt nog maar sinds oktober in de boekwinkels, vaak duurt het dan enige maanden voordat de boeken ook bij de bieb te lenen zijn.
Waar ik ook me ook erg over verbaas zijn de hoeveelheid boeken die sommige auteurs binnen een jaar op de markt brengen, met tussenpozen van een paar maanden verschijnen er 2 en soms zelfs 3 boeken van gemiddeld 320 bladzijden. Hoe doen ze dat??
Mijn kennis over de fasen van het schrijfproces vanaf het moment dat de auteur begint met het schrijven van een boek, tot aan het moment van verschijning in de boekwinkels is gering, wel weet ik dat er heel wat bij komt kijken alvorens het in de boekhandel verkrijgbaar is. Op tv is momenteel het programma ‘De pennen zijn geslepen’te zien. Hierin zien we hoe zeven BN-ers met schrijversambitie proberen om in korte tijd (elke week weer een nieuwe opdracht) een zo goed mogelijke thriller te schrijven, degene die het slechtst scoort valt af. Een van de juryleden is niemand minder dan Saskia Noort. Leuk en leerzaam programma maar tjonge, er komt nogal wat bij kijken, serieus, een boek schrijven is echt niet gemakkelijk, mocht ik ooit de gedachte hebben gehad om een poging te wagen (never) dan zou ik nu weten dat ik me blijf beperken tot het schrijven van boekenblogs, en daarin blink ik ook al niet uit maar dat geeft niks, het is leuk om te doen 🙂

Hieronder lees je  de korte inhoud van Duivelspact en mijn bevindingen in het kort.

Inhoud

Sommige mensen hebben alles: geld, gezondheid en geluk. Marijn Bentink van Heemstede is er een korte periode in haar leven van overtuigd dat ze tot deze categorie behoort, tot het noodlot het tegendeel bewijst. Het lukt Marijn om de zwartste dag die ze meemaakte te verwerken en een plaats te geven. Maar dan meldt zich iemand die haar iets vertelt wat alles in een ander daglicht plaatst. Vanaf dat moment moet ze kiezen. Gaat ze voor wraak of voor vergeving? Ze maakt een keuze. Met alle gevolgen van dien.

Mijn bevindingen

Ook Duivelspact wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, de personages hebben allen met elkaar te maken.
Vijf jaar geleden is het geluk van Marijn Bentink dramatisch verstoord waar ze nu nog steeds niet overheen is, ze blijft zich vasthouden aan het geluk wat ooit is geweest.
Als kind heeft Marijn het niet gemakkelijk gehad, een vader die veel weg was vanwege zijn chirurgen werk, een liefdeloze en snobistische moeder, een broer en zus waar ze ook al niks aan had en nog steeds niet heeft, en een traumatische jeugdervaring waarover Marijn in de ik-vorm verteld. Het is de rode draad van haar leven.
De persoon die zich bij haar meldt komt met een verhaal waardoor ze heel anders terug kijkt op de dramatische gebeurtenis, ze neem een besluit maar of het de juiste beslissing is…?
Duivelspact is weer een typisch’Loes ten voeten uit’ boek, een beladen psychologische thriller, met alle bekende elementen  van een Loes boek. Het laat zich goed lezen in de bekende Loes schrijfstijl met de eveneens bekende korte hoofdstukken en ook nog een verrassende ontknoping, ik had het bijna niet aan zien komen!
Aanrader.

 

Droombeeld Loes den Hollander

Uitgever: Karakter
Verschenen: april 2016
Pagina’s: 300
ISBN: 9789045209456

downloadsInhoud

Nadat ze op klaarlichte dag in haar huis wordt overvallen, verandert het leven van Maartje van Duiven. Ze komt terecht in een achtbaan van ongeloof, verbijstering en angst. Ze durft nog maar weinig mensen te vertrouwen en zoekt naarstig naar antwoorden op vragen die ze zichzelf moet stellen. Maar daarbij ziet ze een belangrijk detail over het hoofd.

Wat vond ik er van?

‘De nieuwe ijzingwekkende thriller van Loes den Hollander’, las ik bij bol. Om nu maar direct met de deur in huis te vallen; ik heb dat ijzingwekkende gevoel niet gehad.  ‘k  Had het heel graag anders gezien maar helaas, het is niet anders.

Het verhaal begint met een cursief gedrukte brief van een geheimzinnige aanbidder, bovenaan staat  ‘lieve Maartje’. Uit de brief blijkt dat deze persoon het zwaar van haar te pakken heeft.  Er staat ‘Een’ bovenaan, dat betekent, denk ik, dat er meer brieven zullen volgen. -en dat is ook zo, in totaal zijn er zeven brieven- . Uit de brief blijkt ook dat de schrijver ervan de brief niet heeft gepost. Hiermee verklap ik niks want het boek begint ermee.
Er zijn twee verhaallijnen, verteld  vanuit de perspectieven van  de 38 jarige Maartje, ze is ongelukkig getrouwd met de afstandelijke Twan (die al in het begin van het boek buiten beeld komt te staan)  en haar beste vriendin Anouk die een buitenechtelijke relatie heeft waarvan Maartje wel op de hoogte is maar ze heeft geen idee wie de minnaar is.
Maartje heeft ook een schoonzus en zwager waarmee ze een redelijke goede band heeft maar het kan ook weleens botsen tussen de twee vrouwen terwijl haar zwager erg op Maartje gesteld is, ze luisteren naar de namen Natasja en Sep.
Nadat Maartje is overvallen in haar huis gaat ze naar het ziekenhuis voor de behandeling van een wond, daar komt ze haar oude liefde Bor tegen en prompt wordt ze opnieuw verliefd, wat gaat ze doen met deze verliefdheid, de erotische dromen heeft ze al….Wordt de liefdesrelatie weer aangesterkt?
Het verhaal bevat de juiste  ingrediënten voor een goede psychologische thrilller zoals een paar moorden, een verdwijning, leugens, bedrog, buitenechtelijke relaties, onbegrip en een mysterieuze briefschrijver. En toch pakte het niet, de  klik  bleef uit met Maartje, Anouk, Natasja en Sep. Het verhaal komt tergend langzaam op gang daarbij zijn de verhaallijnen te saai en bijna te deprimerend om voor mijn plezier verder te lezen maar toch deed ik het.
Ik heb nog veel boeken te lezen (wie niet) en daarom heb ik mezelf een tijdje geleden voorgenomen te zullen stoppen met een boek wanneer het bij  blz 100 nog niet is wat ik er van had verwacht. Dit is zo’n boek. En toch ben ik voorbij blz 100 gegaan want ik wilde weten wie de briefschrijver was (inmiddels had ik iets van 4 gelezen) en, eerlijk is eerlijk, ook Loes haar bekende gemakkelijke schrijfstijl met de korte hoofdstukken werkt toch uitnodigend om door te lezen ondanks dat ik de mooie psychologische elementen waar Loes doorgaans goed in is ook enigszins heb gemist. De verdieping was er niet zo zeer, jammer, ook had ik graag nog iets willen weten over een bepaalde personage die best wel een rol heeft gespeeld in Maartje haar leven maar daar gebeurde verder niks mee, vond ik vreemd.
Ik had al vrij snel bedacht wie de briefschrijver zou kunnen zijn maar daar kwam ik in een later stadium op terug, ik wist nu zeker wie de schrijver was, ik kreeg gelijk. Het had een verrassing element kunnen zijn ware het niet dat het té doorzichtig was.In mijn optiek is Droombeeld niet Loes haar beste boek.

De personages zijn té vlak gebleven, een los eindje (geen spoilers) en een beladen plot waar, wat mij betreft, wel enige vorm van een luchthartige nuance in verweven had gemogen.
aan

Genadeklap Loes den Hollander

Uitgeverij: Karakter
Verschenen: oktober 2015
Titel: Genadeklap
Auteur: Loes den Hollander

2105
Inhoud

Nadat bekend is geworden wat er is gebeurd met Tamara Metselaer, lijken de kaarten geschud. Degene die schuldig is bevonden wordt berecht, degene die geen blaam trof gaat vrijuit. Iedereen kan verder met zijn leven. Toch klopt er iets niet. Maar wat er niet klopt wordt goed verborgen gehouden, en niet door één persoon. De uiteenlopende gevoelens en frustraties stapelen zich op, en een climax kan niet uitblijven. Er is altijd een grens aan tolerantie en vergevingsgezindheid. Maar die grens ligt voor ieder mens ergens anders.

Boekbeleving

Voorin het boek:
Beste lezer,
Genadeklap is het tweede deel van Dossier Metselaer. Het eerste deel heeft de titel Aangetast. 
Als je het eerste deel van Dossier Metselaer al kent, is er wat mij betreft niets aan de hand. Begin snel aan Genadeklap, zou ik zeggen. Als dat niet het geval is, zal de verhaallijn van het tweede deel moeilijk te volgen zijn. Daarom wil ik je adviseren eerst  Aangetast te lezen, voordat je aan Genadeklap begint. 
Veel leesplezier!
Loes den Hollander.

Dit klopt als een bus, je zal echt met vragen komen te zitten als je niet eerst deel 1 hebt gelezen, er zijn veel verwijzingen en situaties  -zonder nadere uitleg- naar hetgeen er eerder is gebeurd. Echt doen dus!

De vier vertel personages in Aangetast
Gideon (leraar)
Rifka (zijn vrouw)
Tamara -zijdelings- (pleegdochter)
Matthias (oud leerling van Gideon)

In Genadeklap is de vertellijn van Bea -de moeder van Rifka- er bij gekomen, een vrouw die sterke twijfels heeft over de wandelwegen van haar dochter. Kent ze haar dochter eigenlijk wel goed? De twijfel slaat toe…
Beurtelings duikt de lezer weer in de gedachten van de personages, alle hoofdstukken zijn interessant om te lezen. Sommige personages hebben rare -lees gevaarlijke- gedachtekronkels maar dat is juist wat het boek boeiend maakt om te lezen.
Een psychologische thriller die geen moment verveelt en een mooi vervolg is op het eerste deel.
ik las ergens dat er nog een deel 3 zou komen, of dit waar is weet ik niet maar voor mij is het wel goed zo, een mooie afronding met een onvoorziene wending.  Toch zou ik wel een paar personages weten die in aanmerking komen voor een uitbreiding van de verhaallijn maar misschien laat Loes het verdere verloop van het verhaal over aan de fantasie van de lezer.
Als er inderdaad een deel 3 komt zal ik het zeker lezen,  zo niet, is het ook oké!
Aanrader!

 

 

Aangetast Loes Den Hollander

  • Nederlands
  • 352 pagina’s
  • Karakter Uitgevers B.V.
    April 2015
    Dossier Metselaer 1
    9200000040188484Inhoud

    Tien jaar nadat Lieve Metselaer werd geschept door een auto en dit niet overleefde, worden de dader van dit ongeluk en de vader van Lieve opgeschrikt door bedreigingen en beschuldigingen die hen erg kwetsbaar maken. Er ontwikkelt zich een duistere en onaangename strijd die consequenties heeft voor persoonlijke en zakelijke relaties.
    Niemand weet wie de belager is, maar het is duidelijk dat deze moet worden gestopt voordat de volledige waarheid over het ongeluk dat Lieve het leven kostte bekend zal worden. Want deze waarheid is een beerput die beter gesloten kan blijven.Mijn beleving

    Drie  personages met allemaal een eigen verhaallijn rondom de dood van Lieve Metselaer, het meisje dat tien jaar geleden is aangereden door een onbekende automobilist en het niet overleefde. De chauffeur is doorgereden en niemand is er in de afgelopen tien jaar achter gekomen wie destijds op 4 november het dodelijke ongeluk heeft veroorzaakt.

    De drie verhaallijnen

  • Matthias:  getrouwd met de dominante Frederique, werkt in de huishoudelijke winkel van zijn schoonouders en heeft een verleden waar hij liever niet aan terug denkt.

    Gideon: de vader van Lieve en Tamara, echtgenoot van Rifka, is leraar en heeft jaren geleden iets gedaan waar hij niet trots op is en waarvan zijn vrouw en kinderen niet op de hoogte zijn. Dit heeft een prominente rol in het verhaal.
    Aangenomen dochter Tamara werkt op dezelfde school als haar vader.

    Rifka: vrouw van Gideon, moeder van Lieve en Tamara, werkzaam in een lingeriezaak, heeft de dood van haar dochter nooit verwerkt en kan steeds slechter omgaan met hun aangenomen dochter Tamara.

    Ieder op hun eigen manier herdenken de ouders van Lieve, Gideon en Rifka, deze fatale dag in november die ze nooit te boven zijn gekomen.
    Tamara, de dochter van Gideon zijn overleden zuster is als klein meisje bij het gezin gekomen en opgevoed alsof het hun eigen dochter is, rond haar elfde jaar krijgt ze de waarheid te horen en is hier danig van in de war, inmiddels zijn we tien jaar verder.
    Sinds de dood van hun allerliefste dochter gaat het niet goed met Rifka en Gideon, hun huwelijk stelt nog weinig voor, doorlopend  verzinken ze beide in hun eigen gedachten die ze angstvallig voor zich houden maar het vermoeden rijst al gauw dat Rifka meer weet uit het verleden van haar echtgenoot dan hij vermoed.
    Matthias raakt in de stress als hij op 4 november een kaart ontvangt met een cryptische tekst:
    ‘het is 4 november, proficiat met je tienjarig jubileum van de dans ontspringen. Je bent zeker trots op jezelf?’
    Welke reden heeft de anonieme afzender gehad om hem deze bizarre kaart te sturen?
    Op dezelfde dag wordt Gideon op school aangehouden door de directeur met het verzoek om even mee te komen naar het kantoor, daar krijgt hij te horen dat iemand in zijn klas iets op het schoolbord heeft geschreven wat door Tamara is ontdekt.
    Als ze het lokaal van Gideon betreden ziet hij wat er op het bord staat geschreven:
    ‘Gideon Metselaer is niet vies van seks met jonge jongen’.
    Zijn wereld staat even op z’n kop als hij deze woorden tot zich neemt.
    Wie heeft dit gedaan?
    Deze twee anonieme schrijfsels lees je in het begin van het verhaal en zijn ook het begin van een reeks gebeurtenissen,  de zo bekende onderhuidse spanning waar Loes zo goed in is (en die ik in haar laatste boeken heb gemist).
    Aangetast is het eerste deel van de tweedelige reeks Dossier Metselaer. Het boek bevat vier gedeeltes
    De oorzaak, De bijzaak, De Noodzaak en De hoofdzaak.
    In het gedeelte De bijzaak lezen we het verhaal van Tamara.
    Aangetast zit complex in elkaar met onverwachte wendingen en een open eind en het leest werkelijk als een trein ook door de korte hoofdstukken.
    Aanrader!
    Op naar deel 2 met de titel Genadeklap!

     

     

Schijnvertoon Loes den Hollander

(uitgegeven maart 2014)

Omschrijving

Een aanrijding. Een misverstand. Een moord. Dat gebeurt, en daar zijn altijd mensen bij betrokken, soms onschuldig, soms medeverantwoordelijk. Vaak schuldig. Schuld hebben betekent de kans lopen om gestraft te worden, tenzij je het slim hebt aangepakt. En mits iemand niet net iets slimmer is dan jij.

Mijn bevindingen

We lezen drie hoofdpersonages, de 39 jarige gescheiden Bert Meulwijk, vader van 2 jonge dochters en kapper van beroep.
Verpleegkundige Sharon en haar collega Annabeth.
Deze drie personages worden in het verhaal met elkaar verweven op een heel bijzondere manier.
Alle drie hebben hebben ze op het psychische vlak iets raars wat zich uit in vreemde gedachtekronkels. De veel te zware Annabeth heeft vijf jaar geleden een akelige ervaring gehad wat haar heeft gevormd tot de persoon die ze nu is. Bert heeft geen blije gevoelens ten opzichte van zijn dominante en botte vader en is hij ook nog eens verwikkeld in een vechtscheiding van zijn koude vrouw Tanja die hem tot overmaat van ramp verbiedt om zijn kinderen nog te zien.. Sharon is een geval apart waarover ik niks ga verhullen maar dat Sharon een hartstochtelijke en problematische verhouding heeft met de getrouwde chirurg Vigo Hulscher kan ik hier wel kwijt want dat wordt de lezer direct in het begin al duidelijk gemaakt.
In Schijnvertoon draait het grootste gedeelte van het verhaal om de gedachtenkronkels van de personages, op zich leest het wel lekker snel maar de spanningsopbouw duurt mij echt te lang.  Ook de vragende vorm waarin de personages denken irriteert me soms. Dit gaat een hele tijd door zonder dat er verder iets gebeurd. De problemen rond Annabeth haar gewicht en haar manier om er iets aan te willen doen geeft mij de indruk alsof de schrijfster hier een maatschappelijk probleem aan de orde wil stellen, ‘Nederland wordt te dik, doe er iets aan’. Op zich is daar niks mis mee natuurlijk, zolang het maar niet begint te irriteren.
Ergens dik over de helft begint de psychologische spanning dan toch nog te komen, het verhaal krijgt wendingen waarop ik niet had gerekend en de ontknoping is verrassend.
Ondanks alles heb ik het toch met plezier gelezen alhoewel de eerlijkheid mij gebiedt te zeggen dat ik de allereerste boeken van Loes prachtig vond, jammer dat ik dat niet meer kan zeggen van haar latere boeken.
Waardering 3 sterren.