Goede Vrienden René Appel

Verschenen: 2011
Uitgever: Anthos
Pagina: 230
Genre: thriller

Inhoud
Vier stellen, acht vrienden, woonachtig in dezelfde buurt, die vaak bij elkaar binnenlopen en veel met elkaar delen. Maar alles verandert als Otto, een van de mannen, wordt verlaten voor een ander. Marleen, een goede vriendin en de buurvrouw van Otto, ziet zijn leven kapot gaan. Het noodlot lijkt het vriendengroepje hard te treffen wanneer een van de vrouwen het slachtoffer wordt van een overval. Marleen voelt de dreiging in de lucht hangen en is bang dat ze ook zelf niet meer veilig is. Belangrijke vragen doemen op: zijn ze werkelijk zulke goede vrienden als ze zelf graag geloven? Of schuilt er achter de sympathieke buitenkant een wrede en meedogenloze binnenkant?

Leesbeleving
Af en toe wil ik iets lezen waar ik niet teveel over na hoef te denken, waarin geen dertig personages in voorkomen en een gemakkelijk leesbaar plot heeft.  Gewoon lekker lezen om te lezen. Punt.
Dan kom je, met alle respect, al gauw bij René Appel uit want zijn boeken geven waarom ik heb gevraagd. Voor nu.
Op de achterflap leest ik:’Goede vrienden is een angstaanjagend goede thriller over verlies en verraad, en de vraag of echte vriendschap wel bestaat’.
Te hoog gegrepen quote, is  mijn mening. Het gaat inderdaad over verlies, verraad en echte vriendschap maar het is zeker geen angstaanjagende thriller.
Het had ook een chicklit met thrillerachtige elementen kunnen zijn, beter zelfs.
Bovenaan de inhoud is  te lezen dat een van de vrienden alleen achter blijft omdat zijn vrouw en dochtertje hem hebben verlaten.
De man, Otto, heeft het hier zwaar mee en de vriendenclub ( buren) proberen hem er doorheen te slepen.
Maar dan komt hij iets te weten wat noodlottige gevolgen zal hebben.
Dit verhaal kabbelt maar wat aan,  niet na hoeven denken is wat ik wilde. Ik kreeg het.
Uiteindelijk had ik mijn twijfels over de afloop…is er wellicht nog een deel achteraan geweest of wil de auteur gewoon maar  de fantasie van de lezer prikkelen? Ik heb het einde bedacht  zoals, denk ik, het merendeel van de lezers hetzelfde einde heeft bedacht. Zo moet het zijn.
Al met al, ik heb me er mee prima mee vermaakt,  had het in een dag uit en vond het best lekker om te lezen maar het is geen hoogstandje en dat hoeft ook niet altijd.
Ontspannend lezen is ook wat waard.
Leestip? Ja hoor!

Dit is de derde Appel die ik  kort heb beschreven op deze boekenblog, er zijn meer boeken geweest die ik van hem heb gelezen maar nooit heb  gerecenseerd.

Advertenties

Naar bed, naar bed M.J.Arlidge

58d9efd8076448.79237661
Verschenen: juni 2017
Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij bv
Genre: thriller
Reeks: Helen Grace
Pagina’s: 364

Naar bed, naar bed is boek nr. 5 in de reeks van politievrouw Helen Grace.
Eerdere delen:
Iene Miene Mutte
Piep zei de muis
Pluk een roos
Klikspaan.
Het is aan te raden om de juiste volgorde aan te houden om de verhaallijnen goed te kunnen volgen.

In dit verhaal komt Helen in een wel heel hachelijke situatie terecht als blijkt dat er een moord is gepleegd in een nachtclub, de vermoorde man blijkt geen onbekende voor haar te zijn. Niet lang daarna volgen er nog twee moorden die ook geen onbekenden zijn voor de introverte en van SM houdende  Helen Grace – vorige boeken -.
Helen komt voor een dilemma te staan; haar seksuele voorkeur voor zich houden of het vertellen aan commissaris Gardam,  ten goede van het onderzoek?
De Helen Grace lezers weten inmiddels wel dat de stoere politievrouw er alles aan doet om haar privé leven maar vooral ook  haar afwijkende sm voorkeur voor iedereen verborgen te houden.
Ondertussen gaan Helen en haar team hard op zoek om achter de identiteit van de dader te komen en al gauw hebben ze iemand in het vizier die dicht bij het profiel van de dader komt…ook vraagt Helen zich af of deze moorden met haarzelf hebben te maken…

Binnen het team heerst een hiërarchie tussen politievrouw Charlie -heeft een goede band met Helen- en rechercheur Sanderson,  ze zijn hetzelfde in  rangorde maar proberen elkaar de loef af te steken en dit leidt dan weer tot groot ongenoegen van Helen die momenteel toch al niet in een goede stemming is. Ze spreekt Charlie hierop aan, dit zorgt voor een verwijdering tussen de twee.

De roddelschrijfster Emilia komt ook weer op de proppen, ze doet haar stinkende best om voldoende negatief materiaal te vergaren om Helen aan de schandpaal te nagelen maar gaat haar dit ook lukken?

Over de ontknoping ga ik uiteraard niets vertellen behalve dit: een mega spannende cliffhanger! Kom maar nummer 6!

Naar bed, naar bed is ook weer een prettig leesbaar boek, korte hoofdstukken, kort maar krachtige schrijfstijl, boeiend plot!
Prima!

Aanrader!

Zomermeisje Jobien Berkouwer

Extra informatie
Jobien Berkouwer werkte vijftien jaar in diverse functies voor de Nederlandse politie.
Ze is juriste en voormalig hoofdinspecteur van politie.
Tegenwoordig heeft ze haar eigen bedrijf, BlackSwanProfiling en werkt ze als profiler in zaken als stalking. afpersing en bedreiging.
Ze is getrouwd, heeft een zoon en woont in Amsterdam.
Zomermeisjes is haar debuutthriller.

De  jonge rechercheur Lot van Dijk moet tot haar grote teleurstelling haar geliefde stad Amsterdam verruilen om aan de slag te gaan bij het korps in Twente- ver weg van van waar het volgens haar allemaal gebeurt.
Ze wordt gek van verveling, totdat tijdens een slepende nachtdienst ineens het lijk van een tienermeisje wordt gevonden in een afgelegen hutje in het bos.

Als profiler wordt het haar al heel gauw duidelijk dat het meisje onderdeel is van de fantasie van een gevaarlijke moordenaar, ze staat te trappelen om aan haar eerste echte zaak als profiler te beginnen.
Het Twentse team dat alleen maar uit mannen bestaat waarvan sommigen er nogal uitermate ouderwetse ideeën op na houden over de functie van de vrouw ( het enige recht van de vrouw is het aanrecht) hebben nog niet veel vertrouwen in haar theorieën over de seriemoordenaar, sommigen werken haar zelfs tegen. Totdat er een tweede slachtoffer wordt gevonden. Zullen haar collega’s nu wel naar haar luisteren?

Op de achterflap staat dat dat Zomermeisjes een zenuwslopende psychologische thriller is over het werk van een jonge profiler die de psyche van een serie-moordenaar tot de kern probeert te ontrafelen. Hoe dieper ze graaft, hoe dichterbij ze komt.

Ik ben het in zoverre eens met de quote dat Lot haar stinkende best doet om achter de identiteit van de seriemoordenaar te komen, alle lof voor Lot ( die ik overigens een prettige personage vind) maar ik ga niet volledig mee in ‘een zenuwslopende psychologische thriller’ deze kwalificatie is wat mij betreft iets te hoog gegrepen, laat ‘zenuwslopend’ weg en het klopt! Het heeft een goed psychologisch plot en bevat zeker wel spannende elementen maar het was nog lang geen aanslag op mijn zenuwen. De luchtige toon zo nu en dan tussen Lot en andere personages werkten daar ook niet echt aan mee maar prima dat het er in zit.
Mooi van de auteur is dat ze er in is geslaagd om de verdenking steeds weer op een ander spoor te zetten, ik had verschillende personages in gedachten die de moordenaar zou kunnen zijn. De ware identiteit kwam als een verrassing.

Prettige schrijfstijl!
De personage Lot zou best geschikt zijn voor een reeks boeken. Tip!
Prima boek, heb me er goed mee vermaakt dus een aanrader!

Pijngrens Loes Den Hollander

Uitgever: Karakter B.V
Verschenen: april 1917
Genre: thriller
Pagina’s : 320

9200000069831474 Loes

Inhoud

Het leven van Annemiek Verwey, Bridget Homberg en Maxim Teeven lijkt in balans te zijn. Maar dan worden ze geconfronteerd met een vliegtuigramp die herinneringen wakker maakt aan een ramp die jaren geleden plaatsvond en die nog niet goed is verwerkt.

Ze zoeken ieder voor zich naar manieren om de onrust en de angst waar ze last van hebben te bezweren. Daarbij komt Annemiek voor een cruciale beslissing te staan, moet Bridget alles op alles zetten om de koers die ze gekozen heeft overeind te houden en maakt Maxim voor de tweede keer in zijn leven een onherstelbare fout. Aanvankelijk staan de oplossingen die ze moeten kiezen los van elkaar, tot ze ontdekken dat hun persoonlijke geschiedenis al lange tijd onverbrekelijk aan de anderen verbonden is.

Maar ze ontdekken ook wie ze in de loop der jaren geworden zijn.

Leesbeleving

De plot houdt het midden tussen een niet al te spannende  psychologische thriller en een roman.
De vertellingen zijn verdeeld over de drie hoofdpersonages zoals in de inhoud staat beschreven. 
De vliegtuigrampen zijn de spil van het verhaal, oftewel, de rode draad in het verhaal.
Maxim Teeven, de ex van Bridget schijnt nog steeds niet over hun scheiding heen te zijn, hij stalkt Bridget regelmatig in de hoop dat ze zal toestemmen in een ontmoeting met hem. Bridget daarentegen wil niks meer met haar ex te maken hebben en dat is niet voor niks, veelvuldig werd ze door hem mishandeld maar toch denkt ze nog steeds aan hem. Ze heeft een eigen leven opgebouwd, hun volwassen zoon is inmiddels de deur uit en Bridget heeft het naar de zin met haar baan in een tweedehands kledingwinkeltje, alleen moest Maxim daar niet steeds voor de winkel staan.

Annemiek haar leven is ronduit gezegd gezapig. Ze is al jaren getrouwd met de oudere weduwnaar Arnoud Jan die een volwassen getrouwde dochter heeft, het meisje was nog maar vier maanden toen Annemiek introk bij de vader en zijn dochtertje Linda die ze met veel geduld en liefde heeft opgevoed. Het huwelijk is ooit tot stand gekomen vanuit verstandelijke overwegingen, enige vorm van passie is uit den boze.
Annemiek draagt een geheim met zich mee waarover ze niemand iets heeft verteld, ze is er bijna altijd mee bezig, op een dag neemt ze eindelijk het heft in eigen handen die voor veel onrust in haar schijnbaar rustige leventje zal zorgen.

De cursieve stukjes die door het hele verhaal heen lopen blijven niet lang mysterieus, de lezer zal snel in de gaten hebben over wie dit gaat.
Niet alle personages hebben een even volwaardige verdieping gekregen maar dat is mijn mening. Het begin vond ik lastig om er goed in te komen, veel namen en de hoofdstukken lopen door elkaar maar dat went. Het boek is op een bepaalde manier zeker wel onderhoudend maar het schiet niet echt op, beetje meer tempo had wel gemogen.
De psychologie is iets aan de matige kant en het einde…nou ja, lees en oordeel zelf.
Note: ondanks mijn aanmerkingen toch een leestip.

 

Sluipend Gif Corine Hartman

Uitgeverij: De Bezige Bij bv.
Genre: thriller spanning
Verschenen: februari 2017
Pagina’s: 304

Inhoud

‘Hij zwijgt. Net als toen, toen hij me zag in mijn bruidsjurk. Alleen de blik die hij nu over mijn lichaam laat glijden, is anders. Heeft niets van verlegenheid. Eerder van medelijden. Ik zou willen dat hij me slaat. Liefst zo hard dat ik nooit meer wakker word.’

Ach, overal is wel eens wat. Jacqueline houdt van haar echtgenoot, al intimideert en manipuleert hij haar steeds vaker. Het ligt vast ook aan haar, want voor de buitenwereld is hij altijd heel voorkomend. Charmant zelfs. Straks zal het weer beter gaan: de zorg voor haar manisch-depressieve moeder slokt veel tijd op en Gijs heeft zijn ontslag nog niet verwerkt. Ze moet geduld hebben. En eigenlijk hebben ze het toch goed samen?

Maar zo simpel is het niet. Integendeel. Met de daad van een Franse naamgenote in gedachten, ziet Jacqueline in haar wanhoop uiteindelijk nog maar één uitweg. Hij moet dood.

Mijn leesbeleving

Een relatie die iedereen wel kent vanuit zijn/haar leefomgeving. Een dominante man die het liefst zwijgend door het huis gaat behalve op de momenten  als hij zijn partner iets duidelijk wil maken, vaak op een vernederende manier.
Gijs schijnt zo’n man te zijn en Jacqueline neemt het allemaal voor lief, ze is niet zo van het assertieve type, zeg maar. Hij slaat haar niet, dat scheelt dan weer. Zijn werk bij de belastingdienst heeft hij aan de wilgen gehangen, hij vaart nu heen en weer met het pontje, drie keer per dag. Geen zin meer in zijn werk bij de belastingdienst, vertelde hij aan Jacq en ook tegen zijn vrienden. Maar het schijnt allemaal toch iets anders in elkaar te zitten. Ondertussen heeft Jacq ook grote zorgen om haar moeder en verdriet om haar dochter Hanna die zes jaar eerder het huis heeft verlaten en nooit meer is terug gekomen. Ze wil graag naar Frankrijk om haar dochter te bezoeken maar Gijs wil pertinent niet. Dus gaat ze niet. Als er iets gebeurt in haar leven waarover ze verwrongen gedachten krijgt, maakt ze een ommekeer ; ze gaat het anders doen en om de daad bij het woord te voegen stopt ze met haar medicatie want ‘ze niet wil vegeteren maar leven’, een geliefde uitspraak van haar moeder. Eerder (jaren geleden)  is ze al eens opgenomen geweest op een psychiatrische afdeling, de miskraam die ze ooit heeft gehad heeft ze nooit goed kunnen verwerken, dagelijks neemt ze pillen in.
Wie is wie? Wat is echt,  zoals je denkt dat het is? Is Gijs de boosdoener of..is het Jacq die niet spoort? En hoe zit dat met hun dochter, wat is er gebeurt waarom zij zes jaar geleden het huis heeft verlaten om nooit meer terug te keren?
Een mooie, goed uitgediepte psychologische thriller waar ik wederom van heb genoten!
Aanrader!

Extra informatie

Als je Corine Hartman  tot nu toe alleen nog maar kent van de spannende, keiharde actie thriller Jessica Haider ( 5 delen) dan zal dit boek een complete verrassing voor je worden want dit is een totaal ander genre maar zeker niet minder goed!
Het boek met de titel  ‘Zwart water’ (2010) was mijn eerste kennismaking, en wat voor een! *****
De boeken die ik daarna las (Corine Hartman) genre  psychologische thriller,  vond ik stuk voor stuk prachtig maar Zwart Water  bleef voor mij nummer 1.

Ik ben onder de indruk van haar schrijfstijl en plots.
En toen was daar ineens de Jessica Haider serie, tjonge, dat was even totaal andere koek, rauw, hard en niets ontziend maar ook daar heb ik van genoten ook al gaat mijn voorkeur uit naar een mooie psychologische thriller. Daarna heeft ze samen met de schrijver Tomas Ross,  de spannende boeken Doodskopvlinder (2016) en De Zwarte Weduwe (2015) geschreven, spannende thrillers, ook  goed!
En in 2016  verscheen  ‘Een vlaag van waanzin’, een psychologische thriller van haar hand, ook dat boek heb ik met plezier gelezen.
Als ik een foutje heb gemaakt in de jaartallen dan word ik daar graag op gewezen.
Nu dus, ‘Sluipend gif’, goed uitgediept psychologisch  plot dat vragen bij me op riep., intrigerend en een onverwacht einde.
Ook een aanrader, zoals al haar boeken.
Note: Zwart water is nog steeds niet van de troon geworpen 🙂