Kom je spelen? M.J.Arlige

Uitgever ned.vert. : Meulenhoff Boekerij bv
Verschenen: 2019
Genre: thriller
Pagina’s: 509

Inhoud
Chicago wordt opgeschrikt door de moord op twee jonge twintigers, beiden zijn gruwelijk verminkt. Er wordt al snel gedacht aan een seriemoordenaar. De politie heeft grote moeite om erachter te komen wie de dader is. Hij is berekenend en gaat erg zorgvuldig te werk. Het enige verband tussen de twee moorden is een jonge vrouw, Cassie. Zij beweert dat ze voorafgaand aan de moorden al wist wanneer deze zouden plaatsvinden.

Vanaf het moment dat Adam Brandt Cassie op het politie-bureau ontmoet, is hij door haar gefascineerd. Alles wat zij hem vertelt, maakt dat hij twijfelt aan zijn deskundigheid. Dan loopt Cassie naar buiten, knoopt een sjaal voor haar ogen en steekt blind de straat over, dwars door het verkeer. Als hij haar na afloop vraagt waarom ze niet bang was te verongelukken, antwoordt ze: “Omdat jij mij zal doden.’

Nieuwe boeken, je kan er in verdrinken zóveel verschijnen er jaarlijks, je kan niet alles lezen wat je zou willen maar wel kan je voor boeken kiezen die je heel graag wil lezen. Ondanks dat ik inmiddels niet uitsluitend thrillers lees maar voor afwisseling heb gekozen tussen andere genres  hoort dit boek er zeker wel bij.
M.J. Arlidge heeft de gehele Helen Grace serie op zijn naam staan, thrillers die ik allemaal heb gelezen, niet allemaal even goed maar desalniettemin de moeite waard.
‘Kom je spelen? ‘ is  de eerste stand alone van de schrijver ( voorzover ik weet) het was even wennen, ik miste de stoere acties van  Helen Grace gedurende dit boek.
Mijn mening over het verhaal is kort. Het boek viel me tegen niet alleen omdat Helen niet mee deed maar het verhaal ansich
hield me niet volledig in de ban. Jaren geleden las ik de meest gruwelijke thrillers, je kan het zo gek niet bedenken wat daarin allemaal gebeurde maar ik smulde er van. Nu vind ik het onbegrijpelijk dat ik er zo van heb kunnen genieten uitgaande van alle verschrikkelijke en gruwelijke misdaden die er in het verleden en nu in het heden wereldwijd  hebben gespeeld en spelen, tel daar bij op dat ik overgevoelig ben (hsp) onbegrijpelijk toch!  Ik lees graag psychologische thrillers waarin de lezer zelf mee kan denken, een psychologisch spelletje waarin weinig tot geen geweld wordt gepleegd maar uiteraard zijn er wel een of meerdere moorden  want het is een thriller alleen de toon is anders. Denk aan de boeken van Fitzek, om maar iets te noemen met name zijn debuut thriller De therapie, man wat heb ik genoten van dat boek!
De Helen Grace serie was van tijd tot tijd ook gruwelijk maar de verhalen ansich zijn in een aantal boeken boeiend, de uitgevoerde gruwelijkheden las ik dan maar snel overheen.
Kom je spelen vond ik niet zo’n goed boek.  Het meisje Cassie die al van kinds af aan bij oogcontact iemands sterfdag kan voorspellen en dan volkomen over de rooie gaat op het moment dat ze dit ‘ziet’. Ze komt  terecht  bij de psycholoog Adam Brandt, hij probeert door te dringen maar dat gaat niet helemaal naar wens,  Adam wordt er hopeloos bij betrokken en wenste haar nooit ontmoet te hebben en Cassie wordt er sterk van verdacht alle moorden gepleegd te hebben.
Ik heb dit boek gelezen maar het is niet een verhaal dat me lang bij zal blijven.

Advertenties

Nacht in Parijs Michael Berg

Uitgever: The house of books
Verschenen: 2012
Genre: thriller
Pagina’s: 368.
Uit de Chantal Zwart reeks.

Inhoud

Chantal Zwart geniet in Parijs van de vrijheid die het leven als freelance journaliste haar biedt. Op een nacht krijgt ze een telefoontje van Naomi. Ze is in Parijs meegegaan met een aantrekkelijke Fransman, die dezelfde avond nog aan een hartaanval is bezweken. In paniek heeft ze het op een lopen gezet.

Wanneer Chantal erachter komt dat de man een bekende politicus is, gaan alle alarmbellen rinkelen. Dit is groot nieuws en zij krijgt de primeur op een presenteerblaadje. Ze vindt het huis waar Naomi die fatale nacht heeft doorgebracht, maar het lijk is verdwenen. In haar zoektocht naar de waarheid raakt Chantal verstrikt in een web van intriges, leugens en harde criminaliteit?

Eerder las ik al eens een boek van deze schrijver, het heeft de titel ‘Een echte vrouw’, het 3e  boek in de Chantal Zwart reeks ( wat ik toen niet wist) maar als standalone te lezen.  ik was er zeer over te spreken!

extra informatie: Twee zomers (1) en Blind vertrouwen (2) in deze reeks.

Nacht in Parijs is het 4e boek met Chantal Zwart. Zonder het te weten raakt de journaliste verzeild in een politiek en gevaarlijk complot waarin ze ernstig gevaar dreigt te lopen en zelfs bloot gesteld wordt aan een aanslag op haar leven.
De plot heeft een paar verhaallijnen die allemaal te maken hebben met  invloedrijke politicus Guy Lavillier die een slecht imago heeft mede door zijn seksuele intimidatie en buitenechtelijke escapades met jonge vrouwen.
Michael Berg heeft een mooie schrijfstijl. Alle ingrediënten die een boek leuk maken zitten in dit verhaal, ik heb het dan ook met plezier gelezen! De andere twee volgen binnenkort.
Aanrader!
e-book Uit de bibliotheek app.

Stoel 7A Sebastian Fitzek

Verschenen: 2019
Genre: psychologische thriller
Uitgever: House of Books
Pagina’s: 380

Inhoud
Mats Krüger, een ervaren en succesvolle psychiater, moet zijn vliegangst overwinnen als zijn hoogzwangere dochter Nele voor het eerst in jaren weer contact met hem opneemt. Na een cursus tegen vliegangst gaat Mats aan boord van de langeafstandsvlucht Buenos Aires – Berlijn. Al zijn angsten lijken voor niets tot een vreemdeling hem vertelt dat een van Mats’ ex-patiënten zich ook aan boord bevindt. Iemand die hij ooit heeft bevrijd van moordlustige, gewelddadige fantasieën. En nu moet Mats zien te voorkomen dat hij de 600 passagiers en zichzelf niet mee de dood in jaagt…

Met Stoel 7A is dit alweer het 14e Fitzek boek die is vertaald in het Nederlands. In Duitsland waar hij woont zijn er al meer verschenen.  Natuurlijk is dat fijn nieuws voor alle Fitzek lezers want ook al zijn ze niet allemaal even goed of spannend (dat kan ook niet) ik lees zijn boeken met heel veel plezier. Met dit laatst verschenen boek heb ik ze allemaal gelezen ( niet alles gerecenseerd)  dus ik kan er over meepraten.

Ik heb het al vaker geschreven maar doe het ook nu nog maar even weer, zijn debuut thriller met de titel De theraphie vond ik ronduit gezegd meesterlijk, dat boek zit geweldig goed in elkaar en ik weet zeker dat ik dat boek nog eens weer ga lezen.
Stoel 7A heb ik met gemengde gevoelens gelezen. Dit boek heeft het op de één of andere manier niet helemaal.  Ja, het is vergezocht en sommigen noemen het zelfs ongeloofwaardig, over de top of hij wordt op de man afgekraakt in de zin van dat hij niet zou kunnen schrijven. Die mening deel ik totaal niet, ik zou sowieso nooit een auteur afbranden op het boek of om wie hij/zij is  niet mijn stijl en het zegt mijns inziens meer over degene die zo ver wil gaan dan over de auteur, die doet zijn best.
Laten we eerlijk zijn, de meeste fictie boeken en dan vooral thrillers en horror zijn in de kern geen reële weergave van de werkelijkheid maar het is juist dat wat het zo leuk en spannend maakt om er over te lezen. Er gebeuren dingen waarvan je weet dat dit echt niet kan in het echte leven maar we lezen toch ook boeken om even aan de werkelijkheid te ontglippen? Totale absurditeit is leuk om te lezen!
Waarom ik minder plezier heb beleefd aan Stoel 7A is omdat het allemaal te lang duurde, ook voelde ik geen verbondenheid met een bepaalde personage, ja, natuurlijk gruwelde ik van hetgeen Mats zijn dochter Nele moest doormaken maar dat is iets anders dan verbondenheid of sympathie voelen voor een personage.

Enfin, ik heb niet een moment de neiging gevoeld om het boek aan de kant te leggen het heeft ook genoeg elementen in zich wat het boek wel spannend maakt en de lezer heeft echt geen idee welke kant het op zal gaan.
Kort gezegd, niet zijn beste boek maar toch goed voor 3 sterren omdat ik er al met al wel met plezier  in heb gelezen!
Leestip? Tuurlijk, elke Fitzek is een leestip!

In naam van de Vader Linda Jansma

Verschenen: 2018
Uitgever: De Crime Compagnie
Genre: thriller
Pagina’s: 472

 

 

 

 

Inhoud
Een jaar nadat Francis van Foreest het prestigieuze Larense advocatenkantoor van zijn vader heeft overgenomen, begaat hij een grote fout die hij voor iedereen verborgen weet te houden. Vanaf dat moment leeft hij met de voortdurende angst dat zijn misstap ontdekt zal worden.
Maar hij is niet de enige in de familie Foreest die iets verzwijgt. Zijn vrouw Renée zet het behoud van haar gezin op het spel als ze verliefd wordt op haar zwager. En terwijl ze heen en weer geslingerd wordt tussen gevoel en verstand, raakt zoon Ties betrokken bij een grote drugsdeal. Hij dreigt steeds verder af te zakken in de onderwereld, totdat hij Judith ontmoet, een dure prostituee die in een exclusieve seksclub werkt.

Voordat dit boek in boekwerk verscheen (juli 2018) was het exclusief in vier delen te lezen speciaal voor Kobo lezers. Elke maand verscheen er een deel. Ik heb geen Kobo en dat heeft voordelen want nu heb ik de vier delen in boekvorm achter elkaar door kunnen lezen. Tja, wat vond ik er van…heel eerlijk gezegd ben ik er niet van ondersteboven. Ik mistte de  spanning maar ook had er meer diepgang in mogen zitten. Op zich is het wel een onderhoudend verhaal maar te oppervlakkig. Naar het einde toe wordt duidelijk gemaakt hoe de vork in de steel zit, wie de moordenaar is en welke connectie de personages met elkaar hebben maar wat betreft de allerlaatste bladzijde…ach, hoe zal ik dit nou op een aardige manier zeggen…het ging te snel, er werd nog weinig toegevoegd aan de ontknoping, het was alsof Linda er vanaf wilde. Kortom gezegd: afgeraffeld einde.

Het verhaal is in z’n geheel wat vergezocht. Aan alles is te merken dat het te snel is geschreven, was er meer tijd voor uitgetrokken dan was de plot kwalitatief gezien beter uit de pen  gekomen. Maar eerlijk is eerlijk,  ik geef het je te doen om in vier maanden tijd een volledig verhaal te schrijven. De schrijfster zal dit wellicht als een uitdaging hebben gezien en daar heb ik alle respect voor maar het is niet ten goede gekomen aan de plot. Vond ik er niks aan? Jawel hoor, ondanks alles heb ik het toch ook wel met plezier gelezen maar de geloofwaardigheid was gering, het einde ronduit gezegd…ach, laat maar.

Inmiddels is deel 3 met de titel Bloedband uit de serie Cirkel van het kwaad ook verschenen en die ga ik zeker weten op korte termijn lezen!

Lees hier het interview bij bol.com betreffende dit boek.

 

Moord in Zuid-Afrika Arine Prins/Hugo Verkley

Een droom die eindigde in een nachtmerrie.
Sonja.h

Verschenen: oktober 2018
Genre: waargebeurd verhaal
Pagina’s: e-book 166
Uitgever: Sweek
Ghostwriter Hugo Verkley, journalist en antropoloog, nauwkeurig verteld door Arine, Beer en Sterre

Dit waargebeurd verhaal is de gruwelijke werkelijkheid van 4 mensen die hun geluk dachten te vinden in Zuid-Afrika.
De moord op Peet Prins kreeg in 2017 volop aandacht in de media en de politiek. Een aangrijpend en actueel boek.

Voor Arine Prins en haar gezin komt er in de nacht van 7 op 8 april 2017 een abrupt einde aan hun Afrikaanse droom. Zij wordt in haar huis in het Zuid-Afrikaanse Barberton overvallen door vijf mannen. Arine en huisvriend William komen er levend vanaf, echtgenoot Peet niet.
In 1999 laten Peet en Arine, en hun kinderen Beer en Sterre, Nederland achter zich voor de fascinerende natuur, het fijne klimaat en een schitterende boerderij. Al snel blijkt Zuid-Afrika toch niet zo’n droomland te zijn; dochter Sterre wordt misbruikt door een buurman, zoon Beer komt in de gevangenis terecht en het lukt Peet en Arine niet om genoeg geld te verdienen. Net als ze op het punt staan om – na 18 jaar – terug te keren naar Nederland, komen de vijf donkere mannen hun huis binnen. Terwijl Arine vastgebonden op de grond ligt en haar man urenlang wordt mishandeld, ziet zij haar markante leven vol met ups en downs aan zich voorbijtrekken.

Dat Arine en haar twee kinderen deze afschuwelijke gebeurtenis kunnen navertellen mag een wonder heten.
Haar geliefde man, vader van Beer en Sterre maakt geen deel meer uit van het leven, en van hun gezamenlijke leven die begon ergens in 1990, een verbintenis die in 2017 abrupt werd beëindigd, op een afschuwelijke manier…

Arine komt uit een goede familie, ze heeft altijd alles gekregen wat haar hartje begeerde, heeft weinig tegenslagen gekend en is al op heel veel plekken op de wereld geweest, iets waar de meeste jonge mensen van haar leeftijd alleen van kunnen dromen.
Ergens in 1990 ontmoet ze Peet, het is het begin van een diepe verbondenheid. Peet komt uit een minder welgesteld gezin, is spontaan en houdt van het leven! Arine en Peet worden verliefd…
Ze trouwen en krijgen twee kinderen. een jongen en een meisje.
In onverbloemd proza verteld Arine over hun leven en de wijze waarop ze in het leven staan, redelijk vrijgevochten en lang leve de lol, het leven mag gevierd worden!
Genieten van al het goede en mooie die het leven te bieden heeft.

Op een zeker moment leest Peet een advertentie in De Telegraaf waarin een huis te koop wordt aangeboden in Zuid Afrika.
Arine is meteen enthousiast: “Kom, laten we er gaan kijken!”
Ze maakten plannen over het openen van een B&B en andere mogelijkheden.

(Ergens aan het begin van 1990 (nog voor de ontmoeting met Peet) is Arine samen met haar ouders en broertje in Zuid_Afrika geweest.
1 januari 1990 zal ze nooit vergeten, dat was toen er officieel een einde kwam aan de apartheid die het land sinds 1949 in zijn greep had, de onderscheid tussen zwarten en witten.)

Impulsief kochten ze twee tickets en vertrokken naar Barbeton, het dorpje waar de villa te koop stond.
Het werd ‘m niet. De koop kwam niet tot stand en ze keerden terug naar Nederland. Teleurgesteld, dat wel.
Twee jaar later vertrokken ze opnieuw naar Zuid-Afrika, vastbesloten om hun droom te verwezenlijken. De zoektocht naar hun droomhuis lukte dit keer wel en het gezin emigreerde naar Zuid-Afrika.

Er brak een tijd aan van feesten, drinken, vrienden…kortom het leven werd ten volle gevierd maar er waren ook zorgen.
Er was geldgebrek en er zijn dingen gebeurd die hun droom stukken minder glansrijk maakten, ze willen weg uit Afrika…
Ze besluiten het huis te verkopen om het geluk te gaan beproeven in Ibiza….het is inmiddels 2017. De verkoop van het huis wil echter niet vlotten, hun vraagprijs wordt niet geboden. Dan nemen ze het besluit om het voor minder van de hand te doen. Ze krijgen steeds meer moeite met de mentaliteit van de bevolking ten opzichte van blanke mensen. Het wordt er allemaal niet beter op.
Op een gezellige avond thuis waarbij ook huisvriend William aanwezig was gebeurde er iets vreselijks…(zie inhoud)

Dit betekende definitief het einde van hun Afrika droom die eindigde in een nachtmerrrie.
Arine en haar kinderen hebben orde op zaken gesteld, het huis verkocht en terug gevlogen naar Nederland. Peet ging mee….

In onverbloemd proza verteld Arine hun waargebeurd verhaal. Het berhaal begint in 2017, in cursief verteld Arine wat er die bewuste avond van 8 op 9 april speelde.
Verder leest de lezer hun leven zoals die vorm begon te krijgen vanaf het moment dat het jonge gezin hun geluk dacht te vinden in het verre en mooie Zuid-Afrika.
De cursief gedrukte stukjes komen steeds terug, ik lees de afschuwelijkheden van de mishandelingen, de angst, pijn en verdriet maar ook de onbeschrijfelijke moed van Arine ten opzichte van de 5 overvallers. Die avond waren Sterre en Beer niet thuis….gelukkig!

Ik bewonder het achtergebleven gezin enorm voor hun doortastendheid in een zeer heftige en mega verdrietige periode en de wijze waarop Hugo Verkley dit vorm heeft weten te geven in samenwerking met uitgever Sweek.
Vanuit hier wens ik Arine, Beer en Sterre het allerbeste in hun verdere leven!
Liefs,
Sonja

Met dank aan de uitgeverij voor dit recensieboek.

(Ik heb dit verhaal ondergebracht in de categorie Thrillers want dat is wat het is en nog erger want het is waargebeurd).

Ijsengel Nathalie Pagie

Verschenen: 2018
Uitgever: Meulenhoff Boekerij bv.
Genre: literaire thriller
Pagina”s: 301

De brute ontvoering van mediamagnaat Berndt Müller zet heel Zweden op zijn kop. Zijn vrouw en dochters zijn wanhopig en gaan, tegen het advies van de politie in, met de ontvoerders in gesprek. Maar wanneer ze het geëiste losgeld betalen, verandert er niets; Berndt blijft spoorloos. Als blijkt dat de ontvoerders allen hun eigen redenen hebben voor het misdrijf, slaat de vlam in de pan. Intussen ontdekt een klein meisje dat Berndt wordt vastgehouden op een onbewoond eiland voor de kust van Göteborg. Even lijkt zijn redding nabij, maar dan blijkt dat het meisje net zo gevangen zit als hij.

Dit verhaal speelt zich volledig af in het Zweedse Göteborg, alleen dat al maakt het lezen van dit boek voor mij de moeite waard. Ik houd van Scandinavische verhalen maar lees ze te weinig, raar eigenlijk hè?
Het bijzondere aan dit boek is dat deze Scandi is geschreven door een Nederlandse auteur, bij het lezen merkte ik daar niks van, het had net zo goed een Endridason of Läckberg kunnen zijn.
Dit is mijn eerste boek van Nathalie Pagie maar het zal niet de enige blijven.

Een in zijn jeugd verwaarloosde jonge man is door omstandigheden op zijn achttiende op straat terecht gekomen. Rasmus, zo heet hij, heeft zo z’n adresjes waar hij af en toe onderdak vindt, zo ook bij zijn vriend Mikkel die het zelf ook niet breed heeft.
Rasmus heeft een plan bedacht om aan groot geld te komen, hij deelt zijn gedachte met Mikkel die op zijn beurt weer iemand weet die mee zou kunnen doen. Er wordt een ontmoeting met de derde persoon geregeld en binnen een week zal hun plan al worden verwezenlijkt. De derde personage. Tore, is nou niet de meest aardige persoon op de wereld, hij duldt geen tegenspraak want dan wordt er bruut geramd.
Uit angst voor zijn brute uitvallen houden houden Mikkel en Rasmus zich in maar het is vooral Rasmus die er moeite mee heeft.

Er is weinig tot geen verdieping van de personages maar dat hoeft ook niet, het verhaal zit zo goed in elkaar dat geen verdieping,  geen gemis is.
Fijne schrijftaal, rustige zinnen en een verstilde spanning in een serene Scandinavische sfeer. Ik weet nu al dat er binnenkort weer een Scandi zal worden gelezen.
Het verhaal is mooi door de eenvoud, geen ingewikkelde of verwarrende situaties die de lezer op het verkeerde been zetten. Je krijgt wat je leest, meer is er niet maar toch vraag je je af wat er aan de hand is op de plek waar de mediamagnaat is verborgen in afwachting van het losgeld. Want daar speelt meer…daar is iets geheimzinnigs aan de hand….maar wat is dat?

Over het einde zal ik alleen verklappen dat het wat mij betreft iets anders afgerond had mogen worden.

Goed boek waar ik bijzonder van heb genoten!
Leestip!

In de Maneschijn M.J. Arlidge

Verschenen: 2018
Uitgever: Boekerij
Pagina’s: 522
Genre: thrillerreeks Helen Grace
Boek 8.

9200000095410655 manenschijn

Er waart iets dodelijks rond in het bos. Eerst moesten de wilde paarden eraan geloven. Nu zijn het onschuldige mannen en vrouwen die worden vermoord door een gedaante zonder gezicht. Verdwaald in het donker proberen ze te vluchten, zich te verstoppen. Wanhopig roepen ze om hulp. Maar er is niemand die ze kan horen…

Helen Grace ziet zich geconfronteerd met een nieuwe nachtmerrie. De slachtoffers hangen met pijlen doorboord aan de statige oude eiken in het bos. Waarom worden hulpeloze -vakantiegangers opgejaagd tijdens het campingseizoen? Wat hebben de moorden te betekenen? Is dit soms het werk van een psychopaat? Of is het een teken van een occulte samenzwering en worden de slachtoffers geofferd aan het bos zelf? Helen moet zich in het duister wagen om de waarheid achter deze wel heel macabere zaak te achterhalen.

Ja, het moest er even weer van komen ook al had ik liever een mooie roman gelezen maar ja, soms moet je je zinnen even verzetten.
Tot nu toe heb ik alle Helen Grace boeken gelezen maar zoals de trouwe lezer van mijn boekenblog inmiddels wel zal  weten ben ik al die bloederige gruwelijkheden een beetje beu en lees ik liever een genre waar het er stukken minder gewelddadig aan toe gaat.
Maar goed, deze wilde ik lezen omdat ik ze nu eenmaal allemaal heb gelezen.

De oneliner op de cover is in elk geval veelbelovend….In het bos schuilt iets duisters…
Na het lezen van de inhoud begon ik eigenlijk al met een flinke dosis tegenzin…de vraag is dan…waarom zou ik het lezen? Ja, goeie vraag die ikzelf ergens hierboven al heb beantwoord. Eigenlijk zou dat niet de reden moeten zijn…toch?
Oke, wat vond ik ervan?
Niet wat ik van een Helen Grace boek had verwacht. In eerdere delen speelde Helen een duidelijke rol wat betreft haar persoonlijke leven en activiteiten, dat was in dit boek niet.
Haar rol was die van de rechercheur die samen met haar team probeerde om er achter te komen wie al die bizarre moorden in het bos pleegde.
Het boek telt ruim 500 pagina’s, ik vond het een hele kluif om het vol te houden tot het einde want het verhaal had dan wel die gruwelijke moorden in het bos (waarop ik dus echt niet meer zit te wachten) maar het was niet een interessant plot die het de moeite waard maakte om tot het einde geboeid te blijven lezen.
Ik heb het uitgelezen maar niet met heel veel overtuiging.
Komt er een deel 9 dan ben ik bang dat ik ook dat boek toch wel weer zal lezen.
Tja….ik ben een trouwe lezer.
Lees en oordeel zelf.

 

De dag van de doden Nicci French

59f16eab3faac4.60844949
Verschenen: april 2018
Genre: psychologische misdaadserie
Delen: 8
Pagina’s: 365
Uitgever: Ambo/Anthos

Onderstaande informatie is terug te vinden bij Bol.com

Achter de naam Nicci French gaat het Britse echtpaar Nicci Gerrard en Sean French schuil. Dit wereldberoemde duo beheerst al jaren de internationale bestsellerlijsten. Alleen al in ons land heeft Nicci French meer dan zes miljoen thrillers verkocht. Hun bekendste werk is de achtdelige reeks met Frieda Klein in de hoofdrol. Het echtpaar schrijft niet samen. Eén van hen begint met een hoofdstuk dat vervolgens door de ander bewerkt wordt. Om de beurt bewerken zij een hoofdstuk net zolang totdat hun persoonlijke stijlen uitgewist zijn en er een derde stem ontstaat: de stem van Nicci French.

Omschrijving
De dag van de doden’ is het achtste en laatste deel in de spannende Frieda Klein-serie van Nicci French.
De bladeren vallen van de bomen en in Londen waart een seriemoordenaar rond. In een winkelstraat in het noorden van de stad crasht een op hol geslagen auto, de man achter het stuur blijkt al een week eerder te zijn vermoord. Op Hampstead Heath brandt een vuurstapel, in de vlammen ligt het volgende slachtoffer.
Het aantal doden neemt snel toe, maar het politieonderzoek loopt vast: het is duidelijk dat de dader een spel speelt. Voor deze onconventionele moordenaar dient elk lijk slechts als boodschap aan één vrouw. Psychoanalytica Frieda Klein is namelijk ondergedoken, en iemand is naar haar op zoek. Wanneer het duel tussen Frieda en haar aartsvijand Dean Reeve uiteindelijk zijn climax bereikt, kan slechts één van hen het overleven…
Al acht jaar lang wordt Frieda Klein achtervolgd door Dean Reeve. In de literaire thriller “De dag van de doden’ gaat ze voor het laatst de confrontatie met hem aan.

Alle boeken van het schrijvers-echtpaar Nicci French heb ik met veel plezier gelezen en daar hoort natuurlijk ook deze onderhuids spannende serie bij. Een mooie serie rondom de gesloten en goudeerlijke psychoanalytica Frieda Klein die altijd een goede samenwerking boven ego zal verkiezen. Ze houdt zich niet bezig met wat anderen van haar of haar werkwijze vinden. Frieda wil gerechtigheid en rust en die rust vindt ze op haar  nachtelijke urenlange wandelingen langs  de rivier de Theems die ze als geen ander op haar duimpje kent.
Om elke spoiler buiten te sluiten laat ik het hier bij.

Conclusie: Jammer om afscheid te moeten nemen van Frieda Klein maar ik snap ook dat een personage niet tot vervelens toe uitgemolken moet worden.
Het is mooi zo!
Ondanks  dat het allemaal heel gestaag gaat en aan het eind sommige dingen niet geheel bevredigend zijn afgerond is ook het achtste en laatste deel in deze serie een fijn boek!
En de climax? Tja…..de vraag is….wie zal wie doden.
Voor mij een  weet!

Lezen deze serie!

Klein klein kleutertje M.J.Arlidge


Uitgeverij: Boekerij
Verschenen: 2018
Pagina’s: 348
Genre: thriller reeks
Deel 7 Helen Grace

De bedoeling was zeven delen rondom Helen Grace maar de auteur schijnt bijgetekend te hebben voor deel 8.
De vraag rijst nu of dit nog wel leuk is omdat  de voortgaande boeken  zo’n beetje elke vaste  personage van het politie team is uitgelicht en heeft Helen Grace tal van gruwelijkheden mee gemaakt. De boeken uit deze reeks zijn wel afzonderlijk te lezen alleen mis je dan de volgorde van bepaalde scene’s en karakter beschrijvingen.

In Klein klein kleutertje wordt er vroeg in de ochtend het lichaam van een vrouw gevonden, het lijkt op een ongeluk maar als Helen Grace op de plaats des onheils verschijnt is het voor haar meteen duidelijk dat het hier om een koelbloedige moord gaat. Vlak daarna krijgt het team te maken met nog moord en hier zal het niet bij blijven.

Dit verhaal speelt zich af in een tijdspanne van 24 uur, de hoofdstukken zijn kort.
Het is geen whodunit.  Al  gauw wordt duidelijk wie er achter deze moorden zit.
Onder leiding van Helen Grace zet het voltallige politieteam zich in om de dader(s) zo gauw mogelijk te vinden maar dit valt nog niet mee. Niet het meest spannende verhaal uit de reeks. In zeer hoog tempo volgen de klopjacht van het team en de vlucht van de dader(s) elkaar op.  Dit keer geen persoonlijke verhalen van een vaste personage wel een beperkte psychologische uiteenzetting over de motieven van de moordenaar.

Ondanks het oppervlakkige karakter van dit boek heb ik me er niet mee verveeld maar toch zal deel 8 zal met iets heel goeds moeten komen wil ik er nog mee doorgaan.

Wie niet weg is M.J.Arlidge

Verschenen: Ned. uitgave 2017
Uitgever: Boekerij
Genre: Thriller reeks
Pagina’s: 396
Serie rondom rechercheur Helen Grace
Deel 6

Helen Grace was een van de beste rechercheurs van Southampton, maar nu zit ze zelf in de gevangenis, te midden van de moordenaars die ze daar zelf heeft doen belanden. Ze weet dat ze maar op één manier vrij kan komen: overleven totdat haar rechtzaak voorkomt en op de een of andere manier haar onschuld bewijzen.

Maar dan wordt er een verminkt lichaam in de cel naast die van haar gevonden en vreest Helen voor haar eigen leven. Er loopt namelijk een moordenaar rond in de gevangenis en ze moet hem vinden, voordat ze het volgende slachtoffer wordt…

De voorganger van Wie niet weg is  (deel 5) eindigde met een cliffhanger.
In deel6 moet ze een gevangenisstraf uitzitten wegens onterechte verdenking van meervoudige moorden.

De stoere politievrouw heeft in de afgelopen jaren al veel voor haar kiezen gehad, alles voor de goede orde. Dat ze nu zelf in de gevangenis een straf uit moet zitten wegens een aantal moorden die ze niet heeft gepleegd is een bittere pil, ze voelt zich verraden door het wantrouwen van haar politie collega’s maar er is een iemand die altijd achter Helen heeft gestaan en dat is Charlie. Haar loyaliteit ten opzichte van Helen is grenzeloos.
Terwijl Helen nu haar straf uit zit zoekt Charlie in haar eentje verder naar de moordenaar.

Ondertussen is het leven in de vrouwen gevangenis een verschrikking. Het is er smerig en er is veel ongedierte. Een ratje die ‘nachts over je heen loopt…ach, alles went maar ook wordt  Helen uitgejouwd en zwaar mishandeld, de vrouwen moeten niks van haar hebben.
Als de gedetineerden horen dat een van de vrouwen verminkt en vermoord in de cel is gevonden is de angst groot en opnieuw ligt de verdenking op Helen. Eens een moordenaar altijd een moordenaar, is de gedachte van de vrouwen.
Helen zet alles op alles om haar onschuld te bewijzen, opnieuw met gevaar voor eigen leven.

Een snel verhaal  die ik  moeiteloos en met plezier uit heb gelezen maar geen hoogstandje is.
Mooi om te lezen is de loyaliteit van Charlie voor Helen ondanks de soms botte manier die haar zo eigen is.
Ergens las ik dat er nog een volgend deel achter aan komt maar de de auteur komt eerst nog met een standalone boek.
Wel aanrader!