Kampement Stadspark Groningen bevrijding 70 jaar

Groningen 70 jaar bevrijd
Kampement Stadspark
16 april 1945

(foto: Groninger Gezinsbode)
(foto: Groninger Gezinsbode)

Update 30-4-2020
13/04/2015  schreef ik de blog Kampement Stadspark Groningen bevrijding 70 jaar. (16/04/1945)
Inmiddels zijn we 5 jaar verder en krijgt het een vervolg.

 

Groningen 75 jaar vrijheid  zou gevierd worden op de dag van de vrijheid, 5 mei. Er stonden tal van evenementen op het programma die nu helaas geen doorgang zullen vinden in verband met het Corona virus.

Zoals het er nu uitziet worden alle evenementen uitgesteld naar oktober, althans dat is het voorstel van de provincie aan het landelijk comité 75 jaar vrijheid. 
Het voorstel is dat alle festiviteiten waaronder ook de grote evenementen in Groningen en Delfzijl worden verplaatst naar/tussen  oktober 2020 en 5 mei 2021.

Dit is natuurlijk geweldig jammer voor zoveel mensen die hier al sinds een tijd mee bezig zijn geweest om het te organiseren, er is ontzettend veel tijd en energie in gaan zitten..tja, dat is even slikken, begrijpelijk! Door de Corona virus gaan alle leuke dingen aan ons allemaal voorbij maar ik blijf er bij…voor hen die er door geraakt zijn in welke vorm dan ook is het het aller-aller ergste!! De evenementen houden we te goed, wat in het vat zit verzuurt niet en kunnen we ons er nog op verheugen! Maar een ding is zeker….het contrast met 5 jaar geleden is immens groot. Het oorverdovend lawaai van de nagebootste bevrijding in de stad toen, heeft nu,
5 jaar later plaats gemaakt voor…..een stille stad.

Uit: Wiki
Vrijdag 13 april 1945 zetten de Canadezen de aanval op de stad Groningen in.
De bevrijding van Groningen, ook wel slag om Groningen genoemd, vond plaats aan het einde van  de Tweede Wereldoorlog. Van 13 tot 16 april werd er gestreden tussen enerzijds Duitse Wehrmachtsoldaten, Nederlandse en Belgische SS’ersen en anderzijds de gehele 2e  Canadese infanteriedivisie.

13-4-2015
(Uit: RtvN)
Zeventig jaar terug in de tijd. Dat waan je je momenteel als je op de Zonneweide in het Stadspark in Groningen staat. Daar is een kampement uit 1945 nagebouwd. Het is zeventig jaar geleden dat Groningen werd bevrijd van de Duitsers. De Canadese troepen kwamen vanaf Eelde Groningen binnenrijden. De gevechten begonnen op de Paterswoldseweg en vrijdagavond worden die daar nagespeeld door tweehonderd mensen.De ‘acteurs’, die uit Nederland, België en Duitsland komen, logeren in het kampement. Er staan tenten en kampkeukens en de soldaten dragen authentieke uniformen. Het Canadese kampement is voor iedereen te bezichtigen. Het Duitse kamp is afgeschermd met waarschuwingsborden, omdat de organisatie zich wil distantiëren van het Duitse gedachtegoed van die tijd.

Het was  vrijdag (de 13e april) en niemand kon vermoeden dat deze dag, die zo rustig en zonnig begonnen was, zo’n grimmige wending zou nemen. Ofschoon we ergens in de verte wel reeds geschut konden horen had niemand bevroed dat de bevrijders zich al zo snel zouden melden. Dat er op korte termijn echter toch iets zou gebeuren leidde ik af van het feit dat de Duitsers versterking van de troepen aanvoerden die om ongeveer 11 uur in de morgen per veewagen arriveerden op de hoek van de Parkweg en de Paterswoldseweg. Het was een weinig gemotiveerde groep die daar werd ingezet. Een groep soldaten die in leeftijd varieerde van 14 tot 65 jaar. Het viel mij op dat de groep, waaronder zelfs enkele lichtgewonden, bestond uit restonderdelen van de infanterie, de luchtmacht, de marine en de Grüne polizei alsmede kleine groepen van de SS, de Germaansche SS, de Landwacht en de W.A. nog verder aangevuld met leden van de Hitler Jugend en gemilitairiseerde spoorweg mannen. Het geheel, dat werkelijk weinig gevechtswaarde meer had, stond kennelijk onder leiding van een zeer jonge officier, die duidelijk zeer gespannen, de situatie opnam nadat de groep uitgestapt was. Hun bewapening was zeer pover. De meesten hadden een geweer terwijl sommigen beschikten over een machinegeweer. Wel hadden zij de beschikking over veel panser-fausten en granaten, wapens die echter slechts met veel oorlogs ervaring en moed kunnen worden gebruikt.
Reeds enkele uren nadat zij waren gearriveerd echter zou de eerste tank, vanuit de schuilsloopgraaf door één van hun panserfausten worden vernietig…
Lees hier verder…

Wij waren zeer onder de indruk van dit indrukwekkende spektakel, het lawaai van de geweerschoten en de voertuigen klonk oorverdovend door de stad Groningen. Het publiek was er massaal op af gekomen, het was zwart van de mensen, zeker aan de Paterswoldseweg waar wij ook stonden, te dichtbij de geluidsbox..geloof me, dat wil je ook liever niet! Mijn oren tuiten er nu nog altijd van…
Het geschreeuw van de soldaten beangstigend, kippenvel all over kan ik melden. Dit. Wil. Niemand. In. Het. Echt. Ooit. Meemaken.!  Laten we hopen dit nooit mee te zullen maken. Vrijheid geef je door!

Bekijk hier het filmpje op de website van 112

hieronder zie je een kleine impressie van het nagebootste kampement in het Stadspark Groningen. Je zie legervoertuigen van Keep them rolling en soldaten in authentieke uniformen voor hun tenten, elders op het kampement,  kampkeukens en andere objecten. Let op de waarschuwingsborden bij een Duits kampement.
Deze Historische nabootsing wordt opgevoerd door mensen uit heel Nederland, België en Duitsland.
Klik op de foto’s voor een vergroting.
Alle personen op deze foto’s zijn mij niet bekend. Mocht  je jezelf op een foto herkennen  en heb je er bezwaar tegen dat deze op mijn blog staat laat het me dan weten, ik zal de foto direct verwijderen.
foto’s: sonja h.

Opdat Wij Niet Vergeten.

wpid-cam00244.jpgwpid-cam00267.jpgwpid-cam00265.jpgwpid-cam00254.jpgwpid-cam00268.jpgwpid-cam00251.jpgwpid-cam00250.jpgwpid-cam00248.jpgwpid-cam00247.jpgwpid-cam00246.jpgwpid-cam00245.jpgwpid-cam00243.jpgwpid-cam00241.jpgwpid-cam00239.jpgwpid-cam00238.jpgwpid-cam00236.jpgwpid-cam00235.jpgwpid-cam00234.jpgwpid-cam00233.jpgwpid-cam00232.jpgwpid-cam00231.jpgwpid-cam00258.jpgwpid-cam00252.jpg

wpid-cam00268.jpgwpid-cam00263.jpgwpid-cam00262.jpgwpid-cam00261.jpgwpid-cam00260.jpgwpid-cam00259.jpgwpid-cam00258.jpgwpid-cam00264.jpg

Instagram

 

14716255_227510017668055_5845763305314106923_n
Hoi!
Bijna dagelijks ben ik te vinden op Instagram. Elke dag  een of meerdere postings maar soms ook even een paar dagen niet, tenslotte is het geen betaald werk.  Ik post voornamelijk natuur foto’s maar je komt ook andere leuke foto’s tegen, anders wordt het misschien wat te eenzijdig. Wat ik niet  post zijn selfie’s….:-(. Simpel gezegd, niet mijn ding en totaal oninteressant. Hiernaast zie je  een impressie van de dingen die ik  plaats.

Wie van jullie heeft Instagram, hoe actief ben je en wat is je ervaring ermee?
Je mag me daar natuurlijk ook volgen, leuk zelfs!

Ben benieuwd!
Groetjes,
Sonja

Lieve Bloglezers!

happy-new-year-2017-wishes-quotes-for-family-members-768x429

Bijna een maand geleden heb ik mijn laatste post van 2016 geplaatst, nu in  2017 is er nog geen enkele posting gedaan, zo langzamerhand wordt het dus wel eens weer tijd om iets te plaatsen maar dat wil ik niet doen alvorens ik iedereen een prachtig, gezond en niet in de laatste plaats een liefdevol nieuw jaar toe wens met veel schrijfinspiratie in welke vorm dan ook!

Elke blogger zal zich herkennen in het hebben van een schrijfdip of zoals in mijn geval, een lees én schrijfdip  maar ook heb ik me weinig laten zien op ieder ander sociaal media kanaal, ook  mijn bezoekjes aan jullie blogs waren minimaal, sorry!
Het hebben van deze lees en schrijf blokkade’s heeft ook een leuke kant, ik heb een aantal mooie films en series bekeken die maanden geleden al zijn opgenomen en  muziek docu’s gezien die ik recent had opgenomen (npo, bedankt!)
Zo heb ik erg genoten van Leonard Cohen, The Stones in Cuba, David Bowie, Amy Winehouse, de fantastische show van Prince en natuurlijk het schitterende trio Henny Vrienten, George Kooymans en Boudewijn de Groot alias Vreemde Kostgangers. Leuk, leuk leuk!
Verder heb ik  (wij) achterstallige huishoudelijke klusjes opgeknapt zoals het uitruimen, soppen en opnieuw inrichten van de keukenkasten, kledingkast uitgedund, goede kleding in zakken gedaan en naar de kringloop gebracht en de overige kleding naar de container gebracht. We deden een paar sociale activiteiten buiten de deur, en ook tóch een boek uitgelezen ook al heb er erg lang over gedaan. Een recensie heb ik hier nog niet van geschreven maar dat zal gauw gebeuren, een korte dat dan weer wel, o ja, het was Enkele reis van Marelle Boersma. Nu ben ik de veelbesproken bestseller Judas Astrid Holleeder aan het lezen, uiteraard laat ik jullie mijn menig hierover weten!
Er verschijnen in 2017 een flink aantal nieuwe boeken van auteurs die ik heel graag lees en ik kan jullie melden dat er een paar juweeltjes tussen zitten! Kijk even links in het menu voor de tips!

Tussen alle bedrijven door ook nog even voor een mri scan naar ZH geweest waarvan ik de uitslag op mijn verjaardag te horen krijg (spannend) dus jullie  zien, ik heb niet bepaald stil gezeten!
En nu is het alweer 8 januari, hebben we het eerste dik pak sneeuw van deze winter gehad, code oranje vanwege gladheid, sneeuwpret, vallen en weer opstaan, sneeuwballen gooien en opwarmen bij de kachel met hete thee of chocomelk, het zijn de leuke kanten van het winterseizoen.
Inmiddels is er nog maar weinig over van de prachtige witte deken die gisteren over ons Nederlandje viel, wat overblijft is een smurrieachtig drap, een troosteloze aanblik maar binnen is het gezellig gemaakt met een fijne bos tulpen in vrolijke voorjaarskleuren, ik hou ervan! (thnx El!)
wp-1483875429526.jpeg wp-1483874708480.jpeg
Hebben jullie een mooie Kerst vakantie gehad?
Liefs en tot gauw!

Hondenliefde

(foto’s sonja)

c4c0eeb188adb3df07a451c15a3dca03

Het mooie en gevoelige  gedicht hieronder kreeg ik toegestuurd door Jef Lenaerts ( Lenjef)  nadat hij deze blog  had gelezen, met tranen in onze ogen hebben we het gelezen. Met zijn toestemming plaats ik het met liefde op mijn blog!
Misschien zijn er meer lezers die dit verdriet herkennen….
Ook onze lieverd is gaan hemelen nadat we hem bijna 16 jaar hebben gehad, vanaf dat hij 8 weken jong was.

Een zwarte dag

15 februari 2002 een zwarte dag keek naar onze lieveling die dood in mijn armen lag.
Er was geen andere keus
tranen langs mijn neus
hou me zo sterk als ik kan
ben een gebroken man.
Zestien jaar was hij voor mij daar
elke dag een vrolijke blaf
straks leg ik hem in zijn graf.

Lieve, lieve trouwe vriend, mijn gezel
ja, jij kende mijn liefde wel
dank voor al die mooie jaren
die we samen waren.
Een stil verdriet
men zag het niet
want, de tranen op mijn wangen
had jij likkend opgevangen.

Je sprong en dartelde, maakte stof
nu zijn je ogen leeg, en dof…
niets kan je ooit vervangen
je hebt me voor heel mijn leven in jouw liefde gevangen.
Een laatste streling over je vacht, je snoet
leegte vult zich met weemoed.
Rust zacht, ik weet zeker dat jij ergens op mij wacht!

Nu stop ik mijn gedicht
tranen belemmeren ’t zicht.

(Lenjef)
Dankjewel voor het mogen delen van jouw gevoel, ook mijn gevoel! 
Liefs, Sonja.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Een bijschrift invoeren

Onze grote lieve vriend ❤

 

Wie is Sterre Carron?

Nou dit is ze dus 🙂
sterre-carron-signeer-haar-boeken-in-belgie

(bron interview: perfecteburen leesclub) 

Vraag aan Sterre:  Heeft Rani iets autobiografisch? Waarom is ze zo humeurig?

Antwoord Sterre:  Geen overeenkomsten qua uiterlijk, Rani is klein. Ik niet.
Innerlijke overeenkomsten : nonchalance, geen massageest willen zijn, koppig, gevoelig, recht op je doel af, moeilijkheden ervaren met opgelegde regels, niet tegen onrecht kunnen, over je grenzen gaan, ontzettend veel van kinderen en dieren houden, hard zijn voor jezelf.
Innerlijke verschillen : Rani kent geen ‘nee-dat-kan-ik-niet’. Ik kan of durf twijfelen.
Rani is vaak humeurig omdat ze het moeilijk heeft om haar ware gevoelens te tonen. Haar verdriet, emoties en dingen die haar in het verleden pijn hebben gedaan, stopt ze het liefst heel ver weg. Onder die humeurigheid zit een zeer gevoelige vrouw met een warm hart.
Ik verstop of beter kan mijn gevoelens nauwelijks verbergen. Als ik moet janken, jank ik en als ik verdrietig ben, vloeien de tranen. Als het dan toch gebeurt dat ik om de een of andere reden geërgerd ben en het niet onmiddellijk kan verhalen op de persoon die ik zou willen, dan gebeurt het dat Rani het in mijn plaats doet.
Voilà, frustratie weg!
(einde)

Mijn kennismaking met Sterre

Nog niet zolang geleden kwam ik haar tegen via social media, ze reageerde op een van mijn tweets. Ik checkte haar twittter account en zag dat ik hier met een Belgische schrijfster te maken had. Aha, daar moet ik meer van weten! Ik deed een mention, het gesprekje verliep leuk en kort daarop checkte ik facebook, zou ze daar ook te vinden zijn? En ja hoor, en hoe! Het werd me al gauw duidelijk dat ik hier te maken had met een wel zeer populaire dame onder haar lezers, ze wordt bijna aanbeden (!) en er is zelfs een Rani Diaz pagina opgericht waar de lezers van haar boeken hun leesbeleving met elkaar delen en waar ze ook zelf spontaan aan mee doet. Ik werd lid van de groep en zag al gauw dat de meeste lezers zeer enthousiast reageerden op haar boeken.  In 3 jaar tijd zijn er maar liefst 7 boeken van haar verschenen, ga er maar aan staan! Heel recent is, in navolging van haar vorige boek Indra , het boek Gotcha verschenen. Onderaan dit verslag staat een lijstje met alle verschenen titels. Onder welke steen heb ik gelegen? (een hele tijd geen facebook meer gehad, sinds kort toch weer een account gemaakt)

Mijn nieuwsgierigheid was nu volkomen gewekt! Via de berichtendienst van facebook  ontstond er al gauw een leuke chat wisseling tussen ons, het voelde alsof ik aan het ‘babbelen’ was met een goede vriendin,  ik weet nu, Sterre is gewoon zo, een lieve en belangstellende vrouw die oog en oor heeft voor haar lezers.  Nadat ik haar opbiechtte nog niks van haar te hebben gelezen kwam ze spontaan met het aanbod de uitgever te vragen om mij het boek toe te sturen! WoW! Graag!  Maar….is het als standalone te lezen? ‘Beter is het om eerst Indra te lezen want dat heeft een open eindje’, aldus Sterre. ‘Wil je ze allebei’? Ik was perplex!
De boeken werden me aangeboden, hoe kon ik dat weigeren? Ha! Jeuh!
Zo geschiedde het dat, na enige tijd, beide boeken bij mij werden afgeleverd! Twee prachtige boeken met eveneens prachtige covers!
Ik ben geen snelle lezer, teveel andere dingetjes die me  bezig houden en soms geen puf meer om een boek open te slaan maar nu toch met veel plezier Indra uitgelezen,  de recensie lees je hier.
Met veel dank aan Sterre en Witsand Uitgevers voor het ontvangen van Indra en Gotcha!


Mara (2013 – Nederlandse Auteurs Uitgeverij)
Tirtha (2014 – Nederlandse Auteurs Uitgeverij)
Matsya (2014 – Nederlandse Auteurs Uitgeverij)
Trifla (2015 – Witsand Uitgevers)
Indigo (2015 – Witsand Uitgevers)
Indra (2016 – Witsand Uitgevers)
“GOTCHA” (2016 – Witsand Uitgevers)

Marieke Damen

thrillerauteur

Mooi Leven, by De Gans

Fotografie en Schrijverijen

Volkstuin van Bemar

Blogs en [macro]fotografie in en buiten onze volkstuin

Juf Willemijn op All Stars

Welkom! Ik lees thrillers, YA en kinderboeken. Wil je contact met mij opnemen? Dat kan via: jufwillemijncontact@gmail.com

Marjolein Kuip

mijn creatie's

Groene Vingers

Blog voor bloemen & planten liefhebbers

REBBELTJE

Yep it's me

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

www.bracom.nl/

foto Blog © Bram van Broekhoven

Dit is Leen

een blog over vanalles: lezen, groener leven, op zoek gaan naar mezelf, eten, mijn moestuin

Matroos Beek

Grensgevallen

Welkom op Karels WP

wil van mijn bezoekers een glimlach ontfutselen

OverHaar.nl

gekrulde haren, gekrulde zinnen

Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Marianne's Life

ZOMAAR EEN BLOG MET VAN ALLES

schrijfselsvanmij

kleine dingen die me zoal bezig houden

Spiegelingen

Mijn wereld in spiegelbeeld

Pippi's hometown

een blog met sterke verhalen

Mijn zinnen

Mijn gedachten, belevenissen, hersenspinsels en verhalen.

De Boekblogger

Boekrecensies en boekennieuwtjes

Creabealounge

My passion, your passion

Een Ladekast Met Snuisterijen

Deze ladekast is mijn leven. In iedere lade een spinsel of gebeurtenis.

%d bloggers liken dit: