Een man die Ove heet Fredrik Backman

Mopperpot met een hart van goud.

Verschenen: 2016
Uitgeverij: Volt
Pagina’s: 320
Genre: feelgood roman

Ove is negenenvijftig jaar oud. Mensen noemen hem ‘de bittere buurman’. Elke ochtend loopt hij een inspectierondje in zijn buurt. Hij verzet fietsen en controleert de inhoud van afvalbakken, hoewel hij al jaren geen voorzitter meer is van de vereniging van eigenaren. Maar achter deze pedante façade gaat een trieste geschiedenis schuil.
Wanneer de nieuwe overburen op een novemberochtend per ongeluk zijn brievenbus pletten, vormt dat het begin van een komisch en hartverwarmend verhaal over onverwachte vriendschap, haveloze katten en de kunst van het achteruitrijden met een aanhangwagen.



Dit boek is een echte aanrader voor lezers die even zin hebben in een rustig voort-kabbelend boek zonder al te veel gedoe.
Ove is sinds een tijdje weduwnaar Hij was gelukkig getrouwd met zijn grote liefde Sonja maar sinds haar heengaan ziet hij de lol van het leven niet meer in. Niet dat hij nu zo'n bohemien was, integendeel, maar het was Sonja die kleur en fleur gaf  aan zijn simpele levensstijl. Sonja begreep hem, wist hoe ze met hem om moest gaan en was het tegenovergestelde van Ove.
De nieuwe mensen in zijn buurt weten weinig tot niks van hem af, het enige wat ze zien is een enorme chagrijnige man op leeftijd die erg op zijn strepen staat. Contact met hem maken is nog een hele klus. 
Ove wil eigenlijk dood. Ove wil dicht bij Sonja zijn. Hij gaat vaak naar haar graf, neemt verse plantjes mee en praat met haar...maar Sonja zegt niks terug. 
Hij onderneemt steeds opnieuw een poging om zichzelf van het leven te beroven maar er komt altijd iets tussen waardoor hij het weer moet uitstellen. 
Het nieuwe jonge gezin die aan de overkant zijn komen wonen laten zich niet van de wijs brengen door brompot Ove. Langzaam ontstaat er een band. Wanneer Ove door toedoen van de nieuwe buurvrouw zich gaat ontfermen over een kat waar hij eerst totaal niks wilde weten lijkt het alsof zijn leven iets meer zin begint te krijgen.  
Ove...ik heb hem in mijn hart gesloten, de mopperige brompot is eigenlijk een lieve man met het hart op de juiste plek. Maar ja...hij houd van rechtvaardigheid en dat is soms ver te zoeken. En juist dat maakt Ove zo boos. 

Dit boek is vefilmd, vorig jaar werd het uitgezonden door npo, de opname die ik had gemaakt is fout gegaan. Niet jammer want ik denk dat de film niet kan tippen aan het boek. Sommige situaties zijn domweg niet te filmen, wél te lezen.

Leestip!  

Een goede nachtrust Peter Buurman

Absurdistisch debuut van Peter Buurman.

Citaat Peter Buurman:
‘Lees dit boek alsof je zelf droomt.

Verschenen: januari 2020
Uitgevers: DasMag
Genre: absurdistische roman
Pagina’s: 230


Een mens droomt gedurende zijn leven bij benadering zes jaar lang wat overeenkomt met ongeveer twee uur per nacht. De meeste dromen duren slechts 5 tot 20 minuten.
(wikipedia)


Een inbreker sluipt een huis binnen. Tussen de waardeloze spullen blijkt een man te liggen. De inbreker vraagt: ‘Kan ik misschien iets voor je doen?’ Het is het begin van een onwaarschijnlijke vriendschap, die al gauw ontspoort in een wilde rit op de scooter langs een ingedutte grillroom, een nachtcafé voor slapelozen, een kliniek voor mensen met een chronische winterdip en de set van een soap waar maar geen einde aan komt. Een raadselachtige reis door de nacht, waarin de dingen nét anders lijken dan overdag. ‘Een goede nachtrust’ is een volstrekt originele debuutroman met een logica om van te dromen.

Een tussendoor boek die ik met plezier heb gelezen. Het verhaal is doorspekt met absurde situaties, als lezer rijst voortdurend de vraag op waar dit verhaal over gaat. Eerlijk? Dat blijft het hele boek duren.
De auteur van dit rare verwarrende verhaal (Buurman 1992) is tevens tekstschrijver van het programma Zondag met Lubach, need I say more?
Er zijn drie verhaallijnen los van elkaar hebben de personages een overeenkomst, ze kunnen niet slapen en als ze wel slapen dan weten ze niet of
ze in een droom terecht zijn gekomen of dat het de realiteit is.

De maffe onwaarschijnlijkheid aan gebeurtenissen die men in dromen vaak ziet beleef ik zelf regelmatig. In geuren en kleuren trekken de beelden aan me voorbij. Zelden in zwart-wit. Ik denk dan de hele nacht gedroomd te hebben maar op Wiki lees ik dit:


Een mens droomt gedurende zijn leven bij benadering zes jaar lang wat overeenkomt met ongeveer twee uur per nacht. De meeste dromen duren slechts 5 tot 20 minuten.
(wikipedia)

We lezen het verhaal van de gefrustreerde actrice die heel graag wil stoppen met haar werk maar wordt hier in tegengewerkt. Het bezorgt haar slapeloze nachten, ze gaat in therapie bij een slaapcoatch.
En we lezen over de met zijn vrouw appende nachtelijke grilldroommedewerker, meestal worden zijn apps niet beantwoord. Zijn vrouw slaapt gewoon.
Ja, en natuurlijk de twee hoofd personages De Inbreker en De man die tijdens hun nachtrit op de scooter door de mistige stad rijden en in bizarre situaties terecht komen. Op het laatst is er een soort van verweving met de drie verhaallijnen.
De essentie van het verhaal is de droom, zijn we misschien alleen in onze dromen de persoon die we zijn?
Leestip voor hen die
een absurdistisch verhaal wel kunnen waarderen, maar wees gewaarschuwd want je weet niet wat echt is of een droom en zoek zeker niet naar een logisch verband want die is er niet.

De hedendaagse schrijfstijl leest prettig herkenbaar, lekker bij de tijd! Het boek heeft 230 pagina’s, ben je zo doorheen. Roman staat er op het boek. De romantiek heb ik niet kunnen ontdekken maar het krijgt wel een plaats in deze categorie.

Gewoon lekker lezen dit boekje!

23 seconden

extra informatie

Kees van Beijnum is de auteur van succesvolle romans als Dichter op de Zeedijk (1995), De ordening (1998) en De oesters van Nam Kee (2000, bekroond met de F. Bordewijk-prijs). Zijn meest recente romans zijn Het verboden pad en de bestseller Paradiso.

Twintig jaar na de geruchtmakende “hamermoord’ op haar moeder,
een Amsterdamse raamp-prostituee, keert de jonge schrijfster Anne
terug naar de Amsterdamse Wallen. Annes zoektocht naar de wortels van haar
eigen bestaan, werpen steeds meer vragen op over de moord op
haar moeder. Vastbesloten om het mysterie te ontrafelen, daalt
ze dieper en dieper af in de duistere wereld van haar verleden.
Als ze contact zoekt met de moordenaar, zijn de gevolgen niet
meer te overzien. De ontrafeling van het mysterie is verbluffend
knap verweven met het aangrijpende verhaal over de fotograaf
Hayo, Annes te jong gestorven jeugdliefde.
23 seconden is een geweldige roman die de lezer in de greep
houdt tot en met het ijzersterke slot.

Toen ik de laatste bladzijde had gelezen vroeg ik me heel even af waar de titel 23 seconden op gebaseerd was. Dit duurde hooguit een paar tellen. Ik bladerde een paar bladzijden terug om zeker te zijn en zag dat mijn inzicht de juiste was. Perfecte titel.

Dit boek was mijn 1e kennismaking met de auteur, zijn boeken dan hè.
Ik moet zeggen dat ik in het begin van het verhaal wat moeite had met de lange zinnen, de vele bijvoeglijke naamwoorden. Zie hieronder.
quote blz. 1: ‘Ik zat tegenover hem in zijn kantoor met uitzicht op de classicistische gevels aan de overkant van de gracht en trotseerde zijn hyperactieve blik achter de ronde brillenglazen ‘.
Dit went snel.

Wat vond ik van het verhaal?
Roman staat er op de achterkant van het boek. Klopt niet helemaal, denk ik. Het zit ergens tussen een psychologische roman en thriller maar het is absoluut een goed boek!
Anne haar zoektocht naar de ware toedracht van de moord op haar moeder ( 20 jaar geleden) is uitermate verwarrend. Anne interviewt bewoners die daar toen woonden en er nu nog steeds wonen maar ze vraagt zich voortdurend af wat er waarheidsgetrouw is en wat niet. Situaties van vroeger komen weer terug, de twijfel over wat er destijds allemaal is gebeurd speelt haar parten. Toen ze 18 jaar was is haar moeder vermoord, ze heeft hier beelden van in haar hoofd maar weet niet met zekerheid te zeggen wie de moordenaar was en waarom de moord is gepleegd Er is iets met een hamer en er is een verdachte die aangerekend wordt als zijnde de moordenaar, bijnaam Haantje, zoon van een streng gelovige vrouw. Zijn verhaal lezen we terug in de zijlijn, jaren negentig. Boeiend om te lezen!
Anne woonde als jong kind bij haar grootouders in Putten waar ze een degelijke opvoeding kreeg en waar van haar gehouden werd, vooral opa was stapel op zijn kleindochter. De grootouders hadden geen goed woord over voor hun dochter die achter de ramen zit Op de Wallen.
De oma van Anne overlijd als ze 12 jaar is. Saskia (moeder Anne) wilde dat haar dochter weer bij haar kwam wonen in de Rosse buurt, geheel tegen haar zin in ging ze terug naar haar oude buurt waar de rode lampjes branden.
Eigenlijk ging dat helemaal niet goed. Toen Anne ouder werd nevelde zich in drank en drugs, ze had een slechte band met haar leugenachtige en roddelende moeder.
Na de moord op haar moeder verliet ze de Wallen en zwoer aan zichzelf hier nooit meer terug te keren.

Twintig jaar later loopt ze er toch weer rond…op zoek naar de waarheid rond de moord op haar moeder. Dat wordt haar nieuwe boek. De 20.000 euro voor dit boek in wording heeft ze al ontvangen van de uitgever. Hoe graag ze er ook mee wil stoppen, ze moet door. Door naar de waarheid.
En wat voor een waarheid!
Top eindplot!

Ik heb genoten van dit boek, ondanks de soms wat langdurige schrijfstijl..maar dat heeft ook wel weer wat.
Aanrader!
#leestip

De gloriedagen van Walter Gom Marcel Vaarmeijer

Alles heeft een reden


Uitgever: Uitgeverij Luitingh-Sijthoff B.V.
Verschenen: 2015
Pagina’s: 336
Genre: Humoristische roman

De 26-jarige Iris Hauser begint met haar vreemde, intrigerende buurman Walter Gom een adviesbureau. Dat wordt een groot succes. Walter Gom heeft een oplossing voor elk probleem. Op zijn eigen onorthodoxe wijze helpt hij uitgebluste schrijvers, mislukte kunstenaars en stuurloze acteurs en vastgelopen huwelijken.

Het BIB (Briljante Ideeën Bureau) verovert Nederland en het succes reikt zelfs tot in de hoogste maatschappelijke kringen.

Wanneer een advies aan een minister volledig uit de hand loopt, beginnen de media een klopjacht op de mysterieuze adviseur.

Nog maar kort geleden las ik met veel plezier het leuke boek De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry.
De zin om nog iets soortgelijks luchtigs te lezen werd hierdoor aangewakkerd.
Ik bladerde door mijn boekenbestand en bleef hangen op de titel De Gloriedagen van Walter Gom.
Bij het zien van de titel bekroop mij het gevoel dat dit het zou worden.
En dat was ook zo.
Opnieuw werd ik aangenaam verrast door een boek waarvan er niet 13 in een dozijn zitten- tenminste, niet dat ik weet-hoe het ook zij, ik heb opnieuw genoten van een goed boek!

Een raar verhaal is het, dat wel. Hier en daar steekt het vreemd in elkaar.
De tijdperiodes lopen kriskras door elkaar waardoor je als lezer, zeker in het begin, nog weleens lichtelijk in de war kunt raken. Al lezend went het.
Alles wordt verteld vanuit het perspectief van Iris. ( zie samenvatting)

Walter Gom is op z’n zachtst gezegd een beetje vreemd, vanuit mijn lees beleving is de man een mafkees van de eerste orde. Zoals hij zelf zegt: ‘Ik ben een man zonder talent’.
Hij slijt zijn jaren ( hij is 40 jaar) zittend voor de tv en een hondenshow met ingewikkelde hindernissen heeft zijn absolute voorkeur.
Walter woont een etage boven Iris. Hij wil geen overlast veroorzaken en draagt om die reden zachte velours kussentjes onder zijn schoenen. (haha, zie je het voor je?)

Vanwege een voorval komt Iris boven bij Walter. Vanaf het allereerste moment raakt ze geïntrigeerd door haar bovenbuurman. Hij is uiterst merkwaardig in zijn gehele ZIJN. Het contact tussen beide mensen verloopt in het begin uiterst moeizaam maar langzaam begint Walter beetje bij beetje te ontdooien.

Iris bemerkt zijn psychologische inzicht om andere mensen op het goede spoor te helpen bij hun moeilijkheden.
Dat brengt haar op het idee een adviesbureau te beginnen waarvoor ze Walter als adviseur aan wil stellen.
In het begin sputtert hij tegen maar al gauw laat Walter zijn reserves los en gaat in bijna zijn gehele totaliteit los. Er is één maar….hij wil zijn identiteit ten alle tijden beschermen.

Wie is deze geheimzinnige Walter Gom?

Dit verhaal is niet alleen zomaar een humoristisch verhaal, het is veel meer dan dat.
Gaandeweg komt de lezer er achter wat Walter heeft gemaakt tot wie hij is geworden.
Achter elk probleem zit een reden.
Aanrader!
#leestip



De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry Rachel Joyce

Mooi verteld verhaal over de voettocht van een gepensioneerde man dwars door Engeland. Geen kaart, telefoon, wandelschoenen. De ultieme feelgoodroman

Uitgever: De Bezige bij
Vertaling: Janneke Zwart
Verschenen in het ned.: 2015
Genre: feelgood roman

Rachel Joyce (1962) was actrice bij onder andere de Royal Shakespeare Company en het Royal National Theatre. ‘De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry’ kreeg tijdens de National Book Awards 2012 een onderscheiding voor het beste debuut en stond op de longlist van de Man Booker Prize.




Ik heb dit boek al een tijd op mijn e-reader staan (aanbieding) maar nooit echt naar omgekeken of er een beoordeling over gelezen, wat me aansprak was de titel en de korte samenvatting maar ook de oneliner dat het de Ultieme Feelgoodroman zou zijn. Zo nu en dan is het heerlijk om een feelgood te lezen, lekker in weg zakken en over me heen laten komen, vooral geschikt voor het uurtje lezen in bed voordat ik ga slapen.
Ik was nu weleens weer toe aan een feelgood en wat ben ik blij dat ik dit boek heb gelezen zeg!
Echt zoals de oneliner aan geeft…De ultieme feelgood roman die mij een lach en een traan bezorgde. Elke wandelaar zal zich hier zo nu en dan in herkennen daarom is het absoluut verplicht leesvoer voor elke wandelaar die van lezen houdt maar ook natuurliefhebbers die van rust en ruimte houden zullen dit mooi geschreven boek weten te waarderen.

De gepensioneerde Harold gaat op weg om een brief te posten naar een vrouwelijk ex-collega van vroeger.
Zo’n twintig jaar geleden werkten ze samen totdat de dame in kwestie plotseling vertrok en zij elkaar uit het oog verloren.
Totdat Harold op een morgen een brief toegestuurd krijgt van deze oud collega. Ze verteld dat ze in het ziekenhuis ligt en stervende is.
Harold, een man van weinig woorden, is erg onder de indruk om na zoveel jaar weer iets van haar te horen zij het onder wel heel verdrietige omstandigheden.
Hij schrijft een kort briefje terug, zegt tegen zijn vrouw over een halfuurtje terug te zijn en loopt de deur uit om de brief te posten.
Hij zal maanden weg blijven maar op dat moment weet hij dat nog niet. Ook zijn vrouw weet van niks.

Vanaf het moment dat Harold de voordeur achter hem dicht trekt begint zijn avontuur. Hij draagt geen wandelschoenen, heeft geen kaart en telefoon bij zich maar krijgt ineens het besef dat hij naar het hospital zal wandelen waar Queenie, zijn collega van weleer, haar laatste tijd zal doorbrengen. Hij belt naar het ziekenhuis en zegt tegen de verpleging dat Queenie op hem moet wachten, hij zal de brief persoonlijk aan haar overhandigen. Hij hoopt dat zijn pelgrimstocht haar zal genezen van de kanker.
De pelgrims tocht zal hem dwars door Engeland voeren.
Tijdens zijn pelgrimstocht vanuit het zuidelijkste puntje van Engeland naar de Noordelijkste stad van het land ontmoet hij allerlei mensen die begaan zijn met het doel van zijn reis.

Onderweg komt hij zichzelf meerdere malen flink tegen. Zijn gedachtestroom kent soms geen grenzen. Zijn fysieke gesteldheid gaat achteruit. Terug denkend aan vroeger, aan zijn huwelijk en aan zijn zoon. Er is veel gebeurd in zijn leven. Zijn huwelijk met Maureen lijkt al jaren geleden onherstelbaar in het slop te zijn geraakt, hij ziet er geen uitweg in maar weet dat hij nog altijd veel van haar houdt.

Het verhaal laat gaandeweg zien wat gebeurtenissen uit een mensenleven met iemand kan doen, hoe men er onder gebukt kan gaan, verdrongen emoties. Niet over praten maar door!

Ondertussen heeft Maureen ook haar gedachten en verdrongen emoties.
Ze komt tot inzichten die ze niet voor mogelijk had gehouden.

De vertelling laat op een mooie beeldende manier zien hoe Harold de dag, avond en nacht veranderingen der natuur in zich opneemt. Het wordt beschreven alsof ik mee wandel, zo beeldend geschreven.

Af en toe zijn er hoofdstukken aan zijn vrouw Maureen gewijd.
Ook zij is overgeleverd aan zich zelf. Vanuit het niets is Harold verdwenen. Haar aanvankelijke boosheid later overgaand in onverschilligheid maakt gaandeweg plaats voor andere gedachten en gevoelens. Ook Maureen komt tot andere inzichten.
Wat is er met hun gebeurd de afgelopen twintig jaar? Ze waren zó verliefd op elkaar….
Ondanks de fysieke afstand komen ze steeds dichter tot elkaar. En Queenie? Lees het boek maar!
Wat een prachtige vertelling!

Dit boek is verplicht leesvoer voor iedere wandelaar op voettocht.
Trefwoorden: wandeltocht, hilarisch, ontroering, verdriet, pelgrimstocht, beeldend schrijven, natuur, gedachtenstroom.

Overtuig jezelf!
5 sterren!