Flashback SJ Watson

Verschenen: okt. 2020
Uitgever: Ambo/Anthos
Genre: psychologische thriller
Pagina’s: 419

Ooit was Blackwood Bay een drukbezocht kustplaatsje. Maar nu, geplaagd door teruglopende toeristenaantallen en economische malaise, is het nog maar een schim van wat het was. Het is een spookstadje geworden, en daarmee de perfecte locatie voor filmmaker Alex om haar nieuwe documentaire te schieten. Maar de hechte dorpsgemeenschap is achterdochtig over haar motieven. Want er gebeurt nooit wat in hun dorp, dus waarom zou ze hier filmen? Of is er iets? Weet zij meer dan ze zegt, en wie is ze eigenlijk?

Een paar jaar geleden las ik de psychologische thriller debuut Voor ik ga slapen van SJ Watson, het boek was goed genoeg om de naam van de auteur te onthouden.
Inmiddels heeft hij met Flashback nu 3 titels op zijn naam staan . Het tweede leven is de titel van zijn 2e boek.
Ik loop er iets mee achter. Nummer drie heb ik nu gelezen en nummer twee volgt later, dat kan als het standalone boeken zijn.

Flasback heeft een verhaal dat zich afspeelt in huidige en verleden tijd, we lezen bij terug over een periode van tien jaar geleden.
Beide tijdzones zijn belangrijk. Het verleden is zeker niet onbelangrijk want van daaruit is alles wat er in de plot gebeurd het gevolg.

Hoofd personage Alex mist een heel stuk uit haar verleden, de flashbacks die ze zo nu en dan ondervindt geven de lezer een vage indruk over wat er zich tienjaar geleden in haar jeugd heeft afgespeeld. Het zijn mistige fragmenten waar de lezer ook niet veel wijzer van wordt. Ze lijdt aan dissociatieve stoornis.

Bij een dissociatieve stoornis lukt het iemand een bepaalde tijd niet om gebruik te maken van het bewustzijn met alle gedachten, gevoelens en herinneringen. Iemand staat als het ware los van zichzelf. Dissociatie betekent letterlijk ‘uiteenvallen’.

Het verhaal verloopt erg traag, soms ook verwarrend maar dat komt het verhaal waarschijnlijk ten goede.
De bewoners van Blackwood Bay moeten niet zo heel veel van haar hebben, sterker nog, ze zien haar liever gaan dan komen behalve de twee mannen die op haar pad komen, langzaam krijgt ze hiermee een band maar Alex blijft op afstand.

De personen uit het verhaal krijgen mij niet echt mee, ook met Alex voel ik niet een klik en hoogte krijg ik er al helemaal niet van maar dat heeft een goede reden, ze is immers dissociatief. Ook de andere bewoners van dit kleine kustplaatsje hebben allemaal iets vaags en dat roept toch nieuwsgierigheid op.

Dit boek heeft duidelijk iets mysterieus. Er zit een waas van onheil en gevaar overheen maar je kan er niet de vinger op leggen waar ‘m dat nu inzit, de flashbacks van Alex zijn te vluchtig en wazig om er een aannemelijke brei van te maken. Ook al zou je met dit boek willen stoppen, het kan niet want je wilt weten hoe het nu allemaal precies zit.
En da’s knap gedaan van de schrijver maar om nou te zeggen dat ik het een top boek vond…nee, dat niet.
Naar het einde toe krijg ik een gedachte die waarheid blijkt te zijn.
Het einde zelf vond ik te snel afgewikkeld, ik had graag nog wat meer duidelijkheid gehad over sommige dingen.
Ga ik Het tweede leven lezen? Yep!
Dat dan weer wel 🙂

Auteur: son370

Wacht niet op een mooie dag, maak er zelf een! Contact me via e-mail ( klik op son370) of via contactformulier.

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.