Negentien minuten Jodi Picoult




Uitgever: The house of books
Verschenen: ned. vertaling 2008
Zesde druk: 2011
Genre: psychologische thriller
Pagina’s: 541

In het stadje Sterling in New Hampshire gebeurt bijna nooit iets – tot een leerling de plaatselijke middelbare school binnengaat en begint te schieten. Het voorval verandert de levens van iedereen die ermee wordt geconfronteerd. De inwoners zoeken niet allen gerechtigheid, maar ze proberen ook in het gerede te komen met hun eigen rol in de tragedie. Josie Cormier, de dochter van een rechter is de hoofdgetuige, maar zij kan zich niet meer herinneren wat zich pal voor haar ogen heeft afgespeeld.

We lezen het in de krant en op internet, we zien de gruwelijke beelden ervan in het journaal, het is het gesprek van de dag. Iedereen heeft het erover. ‘Vreselijk wat er is gebeurd, onvoorstelbaar, wat bezielt iemand om zoiets te doen’, zeggen we hoofdschuddend gevolgd met de meest erge dreigementen richting de persoon die het op zijn geweten heeft. De beelden van een om zich heen schietend persoon, maar dan in het echt staan op ons netvlies gebrand.

In de Verenigde Staten zijn op scholen veel schietincidenten. Volgens statistieken uit 2018 die van 180 schooldagen per jaar uitgaan, zijn er gemiddeld elke acht dagen schietincidenten op onderwijsinstellingen. Dit jaar zouden er al 85 incidenten met vuurwapens op scholen zijn geweest. (bron: AD 2019)

Het verhaal wordt verteld vanuit wisselend perspectief.
Peter ( de dader) Lacy ( moeder van Peter) Josie Carmier ( vriendinnetje Peter) Alex Cormier ( rechter en moeder van Josie) en nog enkele bijpersonen.

Peter Houghton ( 16 jaar) is een gepeste jongen. Al zijn hele jonge leven lang is hij het pispaaltje van de andere leerlingen en dat begon al op de kleuterschool. Zijn oudere broer Joey is een jaar eerder om het leven gekomen.
Thuis werd altijd gedacht dat Joey goed om Peter dacht maar dat blijkt heel anders te zijn geweest. Zijn ouders betreuren de dood van Joey zeer en hebben geen idee hoe Peter hier in staat.
Thuis praat hij niet over de pesterijen die hem worden aangedaan hij ondergaat he zwijgend. Zijn ouders begrijpen weinig van hun jongste zoon maar zijn moeder Lacy probeert hem goed op te vangen. Lacy heeft een drukke baan als verloskundige, Peter is veel op zichzelf aangewezen. Het contact met zijn vader verloopt ook niet geheel vlekkeloos.
Als hij op de middelbare school komt gaan de pesterijen gewoon door, het wordt van kwaad tot erger, hij wordt tot op het bot vernederd en vaak ook mishandelt.
Zijn vriendinnetje van de kleuterschool, Josie ( zijn enige) heeft zich inmiddels ook van hem afgekeerd en behoort nu bij de meest populaire groep leerlingen door wie Peter gepest wordt.
Op een keer gebeurd er iets waardoor Peter zich met recht verschrikkelijk vernederd voelt…
De steen tot het kwaad is hiermee gelegd.
En het gebeurd in negentien minuten.

Er volgt een lange rechtszaak.

Ik kan me goed voorstellen dat de auteur met dit boek haar inspiratie heeft gehaald uit alle gruwelijke realiteit overal ter wereld.
We hebben onze mening klaar staan als er zoiets ergs is gebeurd maar vaak is er met de dader(s) ook iets aan de hand. Het is niet voor te stellen dat iemand om zich heen gaat schieten just for the fun maar het is en zal altijd moeilijk blijven om begrip op te brengen voor de dader(s) en zijn (hun) daden .


Dit boek staat al een paar jaar ongelezen in de boekenkast. Bij het opruimen van een aantal boeken kreeg ik het in handen, ik las de achterflap en was verbaast dat ik het zo lang terzijde heb gelegd. Nou, eigenlijk vergeten dat het in de kast stond. Daar heb ik verandering in gebracht door het meteen te gaan lezen nadat ik ‘Zeg me wie ik ben had uitgelezen.

In niet meer dan enkele dagen had ik het uit, toch was dit ook niet bepaald een dunnetje, 541 bladzijden, ik had duidelijk iets goed te maken.
Nooit eerder had ik een boek gelezen van de Jodi Picoult ( woont met haar gezin in New Hampshire) terwijl ze al wel een aantal bestsellers op haar naam heeft staan. Zie hieronder.

Een boek wat tot nadenken stemt. Goed geschreven, erg veel personages. Gruwelijk thema.
Aanrader.

Het verdwenen meisje (okt 2005) en het verfilmde boek De tweede dochter (2012) (bestsellers)

Overige boeken van Jodi Picoult





Auteur: son370

Wacht niet op een mooie dag, maak er zelf een! Contact me via e-mail ( klik op son370) of via contactformulier.

8 gedachten over “Negentien minuten Jodi Picoult”

  1. Weet je, ik durf dit niet lezen. Zo’n vijf jaar geleden kregen wij op school instructies van de politie over wat we moeten doen als een dolle schutter of een wildeman met een mes onze school binnenstapt en begint met een zijn dodentocht over de campus. Ik mag er niet aan denken. Het werd me toen al teveel. 😰

    Geliked door 1 persoon

    1. Ai, dat is erg dichtbij de werkelijkheid. Ik kan me goed inleven in jouw beleving van 5 jaar geleden. Zolang het een spannend plot is, film of boek kijken we er ‘graag’ naar maar de realiteit is angstaanjagend, die confrontatie wil niemand. Dus ja, ik snap jou helemaal. Gewoon niet doen! Bedankt voor je reactie. Groetjes! Off-toppic..kon vanmiddag niet bij jouw reageer knop komen..?

      Like

        1. Ik word al moe als ik dit lees…pfff. Sterkte met alles. Gaan jullie zelf verhuizen? Zo’n mooie ruimtelijke plek heb ik me eerder laten vertellen, daar moet wel iets moois tegenover staan denk ik dan. Hoe dan ook, succes en take care!🌷

          Like

          1. We verhuizen deze zomer omdat het a. Te groot is geworden (vooral de tuin, maar ook het huis) b. We een camping achter onze tuin krijgen c. De omgeving sowieso werd ontdekt door de vele toeristen, niet meer leuk soms die drukte d. Het te ver van onze kinderen en goede voorzieningen is en e. We stopten met onze B&B (na 13 jaar was het genoeg) f. We botsten op een prachtige woning met zicht op de Westerschelde en een natuurgebied – waar we meteen verliefd op waren. Dus ja, we gaan verkassen.

            Geliked door 1 persoon

            1. Genoeg redenen om te verkassen. Waar je andere deuren sluit, openen zich nieuwe. Jullie zullen het nog flink druk krijgen, succes met alles! Fijn dat je tenmidden van deze hectische tijden toch nog effe tijd voor mij hebt gemaakt. Dankje!☘️🌱🌷👍

              Geliked door 1 persoon

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.