In het water Paula Hawkins

Uitgever: A.W.Bruna
Genre: psychologische thriller
Pagina’s : 352
Verschenen: 2017

In het water is de tweede thriller van Paula Hawkins. Haar eerste thriller ‘Het meisje in de trein’ is wereldwijd een bestseller en inmiddels verfilmd. En terecht!

Inhoud

Nel, een alleenstaande moeder, wordt dood aangetroffen in de lokale rivier. Eerder die zomer sprong een tienermeisje op dezelfde plek haar dood tegemoet. Ze zijn niet de eerste vrouwen die ten prooi vallen aan deze donkere wateren, en hun dood veroorzaakt een golf van onrust over de rivier en zijn geschiedenis.De vijftienjarige dochter van Nel blijft alleen achter. Daarom moet Nels zus, Jules, terugkeren naar het stadje dat ze jaren geleden de rug heeft toegekeerd. Voorgoed, dacht ze toen.In dezelfde hypnotiserende stijl als Het meisje in de trein, waarmee Paula Hawkins miljoenen lezers wereldwijd wist te raken, ontspint zich een verbluffend en gelaagd verhaal dat zich afspeelt in een kleine gemeenschap, waar pijnlijk duidelijk wordt dat herinneringen niet te vertrouwen zijn…Kijk uit voor diepe wateren, je weet nooit wat zich onder de oppervlakte bevindt.

21820236_2024733811078458_2045854744567611392_n

Eigen foto. Staat ook op Instagram. SH.

Boekbeleving

Als je een boek hebt gelezen waarover je zeer enthousiast bent dan hoop je natuurlijk dat het volgende boek  van dezelfde auteur ook dat niveau weet te behalen maar je weet, uit ervaring, dat het niet persé zo hoeft te zijn. Soms valt het volgende boek (erg) tegen, in het gunstige geval goed en in het gunstigste geval gelijkwaardig aan het vorige boek ook al is het een totaal ander verhaal.
Ik was zeer benieuwd in welke categorie ‘In het water’ geplaatst gaat worden.Ik begon blanco te lezen, geen recensies erover gelezen wél kreeg ik op twitter mee dat dit boek een kaartje bevat met een korte beschrijving van de personages en hun verhaallijn. Dit kaartje heb ik niet in de geleende bieb exemplaar gevonden, ik moest het zonder doen. En da’s niet niks want al gauw merkte ik dat er ontzettend veel personages mee doen. (zucht)  Het is een hele klus om alle namen en verhaallijnen te onthouden, vaak moest ik even terug bladeren.  (welke verhaallijn hoort bij welk persoon) maar langzamerhand raakte ik vertrouwd met een ieder. Het zijn er minstens 11 denk ik, ben de tel kwijt geraakt. De vertellingen van de verschillende personages komen, meestal, om en om aan bod, het vergt een scherpe oplettendheid om goed bij het verhaal te blijven.  Het begint met een kort cursief stukje tekst over ene Libby, erboven staat De verdrinkingspoel. Op dat moment weet ik natuurlijk nog niet wie Libby is,  ook word ik niet veel wijzer over de vreemde tekst die eronder staat maar zoals je kunt lezen in de inhoud zijn er vroeger verdrinkingen geweest in de rivier en de geschiedenis herhaalt zich in het heden, het is de rode draad van het verhaal en daarmee legde ik de  connenctie met De verdrinkingspoel.

Al gauw wordt het me duidelijk dat elke bewoner van het kleine plaatsje  geheimen met zich meedraagt en de sfeer is grimmig. Humor zal je hier niet tegen komen.  De materie heeft  me goed te pakken want Hawkins houdt de lezers heel lang in het ongewisse, ze weet je op het verkeerde been te zetten. Ondanks dat de plot  op zich niet echt spannend is vind ik het razend knap van de schrijfster om mij vanaf de eerste bladzijde zó vast te houden  met alle vertellingen (poëtische schrijfstijl)  die het boek zó boeiend maakt en heeft ze me vaak op het verkeerde been gezet. Subliem!

Een sterk beklemmende psychologische roman/thriller vol geheimen, verdrongen en verkeerde herinneringen, verkeerde conclusies en leugens die tergend langzaam aan het licht worden gebracht. Het bevat geen bloederige slachtpartijen ( blij om). De personages worden niet zwaar uitgediept ( geen beginnen aan) maar dat hoeft ook niet bij zo’n boeiend verhaal ( wat de lezer weten moet dat weet hij/zij.) De ontknoping vond ik subliem, niet verwacht maar het heeft ook een vraag bij me opgeroepen die ik heel graag beantwoord wil hebben, de laatste paar hoofdstukken zal ik daarom opnieuw gaan lezen, misschien heb ik niet goed door laten dringen, daar wil ik duidelijkheid over. Of is het wellicht een los eindje…? Hebben jullie iets ontdekt? Laat het me dan weten!

‘In het water’ heb ik met heel veel interesse, plezier en uiterste concentratie gelezen ( dat moet echt! ) het verhaal  is niet vergelijkbaar met ‘Het meisje in de trein'( waarvoor zou je dat ook doen) maar zeker wel boeiend tot het einde. O ja, de plot bestaat uit vier delen.
Dit boek krijgt een ereplaatsje in de 5 sterren galerij!

Advertenties