Teek of niet?

wpid-img_4430191711658.jpeg
Op 6 mei kreeg ik een email van Renate van Bemmelen. Ze schreef dat haar debuutroman Lymed afgelopen maand is gepubliceerd, ik kreeg het aanbod om haar boek te lezen en te recenseren.

Ze gaf een korte beschrijving over de inhoud van het verhaal, een meeslepende roman over een reislustige, energieke vrouw die de ziekte van Lyme doorstaat, met recente feiten en onthullingen over de ziekte.
De opbrengst gaat naar de Nederlandse Vereniging voor Lymepatiënten (NVLP)

Ik googelde haar naam en kreeg een aantal hits. Nadat ik een paar artikels had gelezen besloot ik haar aanbod te accepteren, niet in de laatste plaats omdat ik ooit, jaren geleden, een rode kring ontdekte in mijn oksel, ik vroeg mezelf af wat dat te betekenen had maar ik had er verder geen last van, na enkele dagen (denk ik) was de kring weg en heb ik er verder niet meer over na gedacht. Tot enkele jaren geleden. Ineens kreeg Lyme bekendheid en één van de symptomen kan reuma zijn.
Er bekroop me een unheimisch gevoel want ik was (destijds) ergens in de dertig en kreeg ineens een acute reuma (!!) aanval, of het vlak na de ontdekte rode kring was dat weet ik niet meer zo zeker. Dezelfde dag kon ik bij de huisarts terecht, hij regelde een urgente afspraak bij de reumatoloog in het ziekenhuis. Twee dagen later kon ik er terecht. Bloedonderzoek wees uit dat ik erg hoge reuma factoren in het bloed had. Ik kreeg medicijnen voor de pijn. Het zag er niet goed uit! Ik was bang, zag mezelf al in een rolstoel zitten (worst case scenario) mede doordat de dokter zei dat de ontwikkeling van reuma snel kon gaan. Met name had ik veel pijn aan mijn knieën en handen, ik kon van de pijn niet slapen, was erg moe een klein trapje oplopen was uitermate pijnlijk.

Langzaam aan ging het beter met me, de medicijnen sloegen kennelijk aan. Vier weken later had ik weer een afspraak in het ziekenhuis.
Ik voelde me goed. Bloedprikken wees uit dat de reumafactoren niet meer hoog waren, de uitslag was goed! De reumatoloog stond voor een raadsel. Hij vroeg of ik de laatste tijd een virus had gehad? Nee! Dat had ik niet, tenminste, niet dat ik weet.
Zo plotseling als de gewrichtsklachten waren gekomen, zo ineens was het ook weer klaar.
Nu denk ik…Zal het iets met de rode kring te maken gehad hebben? Heb ik een teek beet gehad? Geen idee, maar ik heb er nu, na zoveel jaar, alle vertrouwen in dat het oké is.

Hieronder gaat het verhaal nog even door…

wpid-img_15524793310211.jpeg

Het was Bevrijdingsdag, donderdag 5 mei. Man en zoon gingen samen met nog een paar mensen een paar dagen wandelen in het mooie Triergebied. De weersvoorspellingen waren uitermate goed, ze hadden er zin in! Ik bleef thuis bij onze oude, lieve doch zwakke labrador van bijna 15 jaar. We willen het hem niet meer aandoen om hem op zijn oude dag nog elders onder te brengen, lekker thuis in zijn eigen veilige omgeving daar waar hij zich het prettigst voelt. Het is goed zo.
Een paar dagen klimmetjes en kilometers verder zijn vader en zoon weer terug in het honk. Spierpijn!

’s Avonds masseer ik man’s kuiten en zie iets in zijn knieholte. ‘Een teek’, zeg ik, ‘Welnee, dat is een pluisje’, zei man.
Het was wél een teek. Een kleintje. Ik trok het er met kop en al uit. Zoon bleek ook een teek te hebben. Onder z’n oksel.
Het recensie boek Lymed had ik nog niet ontvangen dus ik stuurde een mailtje naar de ervaringsdeskundige Renate van Bemmelen.
Ik begon mijn mail met ‘als je het over de duvel hebt’ en legde uit wat er aan de hand is.
Ze stuurde me een email terug met tips, het boek was inmiddels naar mij onderweg.
Deze waardevolle tips vind je terug onderaan de recensie van Lymed.
Eén van de tips is om direct contact op te nemen met de huisarts.

De volgende dag huisarts gebeld, de situatie uitgelegd. Man en zoon moesten beide eenmalig een antibiotica pil innemen, dit moet wel binnen 72 uur na het verwijderen van de teek. Dat hebben ze gedaan. We zijn nu twee weken verder, ze voelen zich goed. Ik hoop dat het zo blijft!

Het boek heb ik inmiddels ontvangen en gelezen.
Een informatief verhaal over het krijgen van de ziekte Lyme en welke medische stappen de schrijfster heeft moeten ondernemen om begrip en een diagnose te krijgen voor de vele lichamelijke klachten waar ze al jaren mee rondliep en wat uiteindelijk resulteerde in de diagnose Lyme. Heftig!
Deze autobiografie is in romanvorm geschreven.
Een aanrader!
De recensie lees je hier

 

Advertenties

2 thoughts on “Teek of niet?

  1. Sonja schreef:

    Hè bah, gelukkig hebben jullie het direct ontdekt! Huisarts ook even gevraagd?

    Like

  2. Bij kleinzoontje van mijn schoonzus, ’n manneke van nog geen 3 maanden, zat een teek achter een oortje. Bah. Mijn neef heeft het mormel direct na ontdekking verwijdert met een tekentang.

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s