Landgoed Longbourn

Omschrijving uitgeverij Cargo 16270_vdi9789023485377[1]
Pride and Prejudice was slechts één deel van het verhaal, nu is het woord aan de bedienden.
Weesmeisje Sarah brengt haar dagen door met het schrobben van vloeren, het wassen van kleding en het legen van de kamerpo’s van de familie Bennet. In de bedompte kelderruimtes van de bedienden is er sprake van net zoveel liefdesverdriet, ontluikende liefde en intrige als in de luxe vertrekken van de Bennets. Als er ogenschijnlijk vanuit het niets een mysterieuze nieuwe
knecht zijn intrede doet, dreigt het ordelijke leven van het personeel totaal overhoopgehaald te worden.
Jo Baker voert de lezer voorbij de schrijftafel van Jane Austens klassieker naar de personeelsvertrekken, waar het hoofd van de huishouding de scepter zwaait.

Waarom een Historische roman

Als liefhebber van kostuumdrama op tv zoals Sense and Sensibility, Pride and Prejudice,   Downton Abbey en  Upstairs Downstairs is het niet zo verwonderlijk dat ik ook erg kan genieten van een mooie Historische roman in boekvorm.

Ik had me al voorgenomen om  tussen alle bloederige en gewelddadige thrillers door- die ik de laatste jaren bijna alleen nog maar lees- weer eens een Historische roman te gaan lezen, dat gevoel werd aangewakkerd doordat ik een aantal wild enthousiaste recensie’s heb gelezen op andere boekenblogs over het in mei (2014) verschenen boek (uitgever Cargo) Landgoed Longbourn.
Ik heb ooit enorm genoten van Gejaagd door de wind (echt al jaren geleden) en het vervolg hierop Scarlett, mijn   favoriete Historische romans aller tijden. Uiteraard heb ik de film Gone with the wind al tig maal gezien maar zoals dat gaat met boek verfilmingen kan de film niet tippen aan het boek, maar dit even terzijde. Het gaat nu om mijn leeservaring van Landgoed Longbourn van de familie Bennet en hun 5 dochters uit het boek Pride and Prejudice van Jane Austen (1775-1817)

Opmerking van de auteur (achterin het boek)

In Pride and Prejudice (trots en vooroordeel)  zijn de hoofdpersonen van Landgoed Logbourn schimmige figuren: ze zijn ondergeschikt aan de familie en het verhaal. Ze bezorgen briefjes en besturen rijtuigen, ze doen boodschappen wanneer niemand anders bereid is de deur uit te gaan: zij zijn de ‘boodschappers’die in de stromende regen de rozetjes voor de dameschoenen voor op het bal op Netherfield gaan gaan kopen. Maar ze zijn, in mijn gedachten tenminste, ook mensen.
Landgoed Longbourn duikt in het verleden van die personages en reikt verder dan de gelukkig afloop van Trots en vooroordeel, maar waar de twee boeken elkaar overlappen volgen de gebeurtenissen van deze roman trouw aan Jane Austen.

Beknopt plot

Het verhaal speelt zich af in Engeland aan het begin van de negentiende eeuw. In deze roman van Jo Baker  gaat het dus om het personeel van de familie Bennet en niet zoals in Pride and Prejudice (Jane Austen) om de Bennets.  Het is hard werken op het kleine landgoed voor de dienstmeisjes Sarah en Polly (bijna nog een kind) Vrije tijd is zeer schaars, altijd is er wel iets te doen.  Ondanks dat Sarah het naar haar zin heeft in de vertrouwde omgeving van het landgoed droomt ze van betere tijden, reizen en de wereld ontdekken.

De heer en mevrouw Hill staan aan het hoofd van het personeel waar mevrouw Hill duidelijk de scepter zwaait. Met de komst van de plotseling aangenomen en mysterieuze  nieuwe knecht James gaan er een aantal dingen veranderen voor Sarah, zijn komst is als een zegen voor haar als hij ongevraagd tal van zware klusjes voor zijn rekening neemt waardoor Sarah het ineens een stuk gemakkelijk krijgt. En toch heeft Sarah zo haar twijfels over de knappe nieuwe knecht, ergens vertrouwt ze hem niet maar dat gaat veranderen….
En hoe zit dat met de huishoudster, mevrouw Hill? Ze schijnt een merkwaardige band te hebben met de heer des huizes…

Mijn leeservaring

Sarah is een meisje die weet wat ze wil, ze laat zich niks vertellen en durft op te komen waar ze voor staat, erg vooruitstrevend als je de tijdsgeest in ogenschouw neemt.. De schrijfstijl is zoals het in een Historische roman hoort te zijn, lange mooie zinnen en soms lastige woordjes waarvan ik de betekenis even niet wist maar daar al heel gauw achter kwam. (voorbeeld: stilletje is wc)  Af en toe een zin even rustig overlezen en door laten dringen was in mijn geval ook nodig. (ben het niet meer gewend)
Op zich gebeurt er niet zo heel veel in het verhaal, het kabbelt rustig voort zonder dat er spannende dingen gebeuren. Nu wil ik het niet in vergelijking trekken met een spannende thriller maar ook een boek van dit genre zou toch spannender of in ieder geval interessanter kunnen zijn als de personages wat beter uitgewerkt zouden zijn. In grote lijnen is Sarah de hoofdpersonage maar ook zij is er wat dat betreft wat karig van af gekomen en dat is zeker jammer, temeer omdat het op zich een goed plot is.
Jammer genoeg kan ik de  veelal zeer enthousiaste recensies van andere lezers  niet geheel delen maar het boek is het zeker wel waard om gelezen te worden, ik heb er wel plezier in gehad!

Mooi plot
Mooie schrijfstijl
Gebeurd te weinig en dat vind ik een minpunt.
Mooi einde.

Waardering 3,5 sterren.

 

 

 

 

Advertenties

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s