Wachten op woensdag Nicci French

Omschrijving

Een klein meisje vindt het lichaam van haar moeder, die met bruut geweld om het leven is gebracht. Het politieonderzoek brengt een geheim leven aan het licht maar niet de moordenaar. Een gepensioneerde journalist reist door Engeland om ouders van vermiste meisjes te interviewen. En Frieda Klein wordt met tegenzin in deze twee zaken gezogen, terwijl ze herstellende is van de wrede aanslag die ze ternauwernood overleefde. Wachten op woensdag is een verhaal van verborgen levens, verdwenen meisjes en van de obsessies van diegene die verder kijkt dan de façade van het dagelijkse leven, met alle gevolgen van dien. Wachten op woensdag is, na Blauwe maandag en Dinsdag is voorbij, de derde thriller met Frieda Klein in de hoofdrol. Opnieuw heeft Nicci French een razend spannende en goed geconstrueerde thriller geschreven, waarin het leven van Frieda stapje voor stapje verder wordt blootgelegd.

Mijn beleving
Het derde deel in de reeks rondom psychoanalytica Frieda Klein bezorgde me af en toe hoofdbrekens, gebeurtenissen uit Blauwe Maandag en Dinsdag is voorbij, worden regelmatig aangehaald, het is  alweer een tijd geleden dat ik deze twee boeken heb gelezen maar langzaam kwam de herinnering weer boven drijven. Het lezen van de delen 1,2  is echt aan te raden vanwege de terugkerende personages uit Maandag en Dinsdag waarmee Frieda te maken heeft gehad. Er spelen drie verhaallijnen.

Inspecteur Malcolm Karlsson wordt belast met het onderzoek, dit keer moet hij het zonder het inzicht doen van Frieda Klein, in het vorige boek hebben we kunnen lezen dat er niet langer een beroep op haar wordt gedaan vanwege bezuinigingen. Terugkerend (arrogante) personage de forensisch psycholoog Hal Bradshaw ( in Dinsdag is voorbij heeft hij de zaak verkeerd ingeschat, Frieda en Hal hebben een aversie voor elkaar) heeft nu de eer om zijn lichtje te laten schijnen op de moord van Ruth Lennox, een lastig onderzoek.

Ruth Lennox, 44 jaar, echtgenote en moeder van drie kinderen. Bij een buurtonderzoek schijnt er helemaal niks mis te zijn met Ruth, altijd vriendelijk, hulpvaardig en een goeie moeder maar tóch is ze vermoord.

Frieda heeft een eigen verhaallijn.
De gebeurtenissen in Dinsdag is voorbij zijn Frieda niet in de koude kleren gaan zitten, ze functioneert slecht en ook lichamelijk is nog nog niet geheel hersteld, om die reden ontvangt ze tijdelijk geen patiënten. Op een dag wordt ze gebeld door een man die haar graag wil spreken, Frieda raakt geïnteresseerd en maakt een afspraak met hem, hij verteld haar dingen over zichzelf die sterk de indruk wekken als zou hij een gewelddadige psychopaat zijn. Dit is het begin van Frieda haar zoektocht naar een vermist meisje, en er komt nog veel meer achter weg.. Ondertussen gebeurd er in haar privé leven ook veel, haar rustige huis wordt een soort van opvanghuis voor allerlei mensen die ze in dit boek tegenkomt maar waar ik niet teveel over wil zeggen. Sterke maar gesloten Frieda, wil iedereen helpen zoveel ze kan maar ze laat zichzelf niet helpen, ze is als een oester zo gesloten maar van binnen erg kwetsbaar. Sandy, haar vriend uit de vorige boeken is woonachtig in Amerika en stuurt haar vaak en veel e-mails maar Frieda beantwoord ze nauwelijks, ook heeft ze nog steeds geen sympathie voor haar mobiel, vaak beantwoord ze de sms-berichten en voicemail berichten niet. Frieda is zo druk in haar hoofd met de verdwijning van het meisje, dat ze dit er niet bij kan hebben, ze vindt haar innerlijke rust in de nachtelijke wandelingen door Londen. Ik mag de personage Frieda graag, een sympathieke figuur die het zichzelf erg moeilijk maakt.

Jim Fearby is een oude ex-journalist die al jaren lang de waarheid probeert te achterhalen rondom de verdwijning van een aantal meisjes, hierdoor is hij zijn baan kwijtgeraakt en zijn gezin. George Conley heeft jarenlang in de gevangenis gezeten op verdenking van moord op Hazel Borton in 2004, maar is vrij gekomen dankzij de inzet van Fearby, de zoektocht van de geobsedeerde journalist is grenzeloos. Wie zit er achter de verdwijningen van de vele meisjes? En heeft de zoektocht van Frieda naar het vermiste meisje hier ook iets mee te maken?

(citaat) Iedereen zat gevangen in zijn eigen angst en verdriet.(einde citaat)

Heel veel personages waarbij automatisch de vraag komt, ‘mag het alsjeblieft iets minder’? Het zou het verhaal niet schaden maar wel gemakkelijker leesbaar zijn. Lange zinnen zoals ‘Haar motief was vreemder, vager, iets onbenoembaars niet te zien, niet te horen en niet te ruiken of aan te raken, een vage, schimmige vorm, die zich roerde in haar gedachten’ .Mooi is het wel, maar een boek met 434 bladzijden zou iets ingekort kunnen worden als deze lange zinnen minder vaak zouden worden beschreven. Opbouwende spanning, goeie verhaallijnen en prettige schrijfstijl, óók de mooie gedetailleerde vertelling maar zoals gezegd, dat mag iets minder. Ontknoping, niet verwacht!
Op naar Donderdag!
Waardering 3,5 sterren.

 

 

Advertenties