Bodemloos Loes den Hollander

Tjeerd en Lizzie van Loon en Mies van Meekeren hebben een sterke familieband. Ze delen een turbulent verleden, maar de tijd heeft daar rust in aangebracht. Dat verandert als Hella, hun moeder en zus, een zelfmoordpoging doet die slaagt. Het verleden komt tevoorschijn in de persoon van wie iedereen zich al jaren geleden definitief heeft afgewend en ze ontdekken dat er iets valt af te rekenen. Ze verzetten zich tegen zijn eisen en bundelen hun krachten. Maar hij weet wie van hen de zwakke schakel is. Hij weet ook iets niet en daardoor wordt de confrontatie die niet uit kan blijven een angstaanjagende gebeurtenis die niemand had voorzien.

Mijn bevindingen

(citaat)

Hij ademde moeizaam en een beetje piepend. Zijn sterke handen zaten vastgeklemd op haar schouder. Ze wachtte op het kermen, dat zeven tellen moest aanhouden. Als dat gekerm maar kwam, dan liet hij haar los.

In Bodemloos gaat het om drie familieleden. Tjeerd en Lizzie zijn broer en zus, Mies is de zuster van hun moeder Hella. De drie hebben een hechte familieband. Hella is een labiele en egocentrische vrouw die zich nooit heeft bekommert om de zielenroerselen van haar twee kinderen. Mies nam de functie van het luisterend oor over. De vader van Tjeerd en Lizzie is al jaren buiten beeld. Hella heeft haar zoveelste zelfmoordpoging ondernomen en is er kennelijk in geslaagd om daadwerkelijk dood te gaan. Dan komt de persoon die ze al jaren niet meer hebben gezien en gesproken tevoorschijn op een erg akelige manier.Vanaf dat moment gaat het verleden herleven voor de drie achtergebleven familieleden. Mies,Tjeerd en Lizzie denken in vlagen terug aan wat is geweest, ieder met hun eigen verhaal en beleving. En dan zijn er nog de onthullingen naar elkaar toe. Het boek begint met een kort proloog waaruit direct de conclusie getrokken kan worden dat het een verhaal is met een beladen en maatschappelijk onderwerp. Een verhaal wat me af en toe even doet slikken, ik wil het liever niet lezen maar weet dat het gebeurd, overal op de wereld, hier kunnen we onze kop niet voor in het zand steken. Zoals we gewend zijn van Loes, korte zinnen en korte hoofdstukken, prettig!  De spanning opbouw is latent aanwezig, maar wel op een manier dat tot doorlezen aanspoort. Ergens halverwege loopt de spanning meer op. Goed eindplot maar voor mij niet totaal verrassend.
Waardering 3,5 sterren

Advertenties

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s