Hemelsblauw Greet Slikker

Hemelsblauw is het thrillerdebuut van Margreet Slikker, 52 jaar en wonend in Schagen.

Omschrijving

Tijdens haar eerste werkweek als rechercheur in Schagen krijgt Carolien de Vries te maken met een lugubere moord. Er worden vijf lichaamsdelen van een man gevonden in het atelier van kunstschilder Tarpin. De romp, armen en benen zijn neergelegd als Drawing 44, een van de laatste werken van de kunstenaar. Snel volgen meer bizarre moorden. Is er een verband met haar tweelingzus Stefanie, die twintig jaar geleden werd verkracht en verminkt en tien jaar daarna spoorloos verdween?

Mijn bevindingen

(citaat)
De zwarte limousine is grotendeels geblindeerd en eigendom van de firma List .De naam impliceert misschien bedrog, maar alle clienten worden eerlijk behandeld en verlaten de auto altijd met het geweldige gevoel dat hun fantasie eindelijk waarheid is geworden.(einde citaat)

Twee vrouwelijke rechercheurs Madelief Abels en Carolien de Vries. Madelief is vijftig jaar en werkt al dertig jaar bij de politie. Carolien is eenenveertig jaar en is vrijgezel, ze is pas begonnen met haar eerste werkweek als rechercheur. De vrouwen worden door hun collega’s aangesproken met de achternamen, ook voor elkaar zijn ze Abels en De Vries. Abels heeft sinds kort haar eerdere verbroken relatie weer opgepakt en is gelukkig. De Vries is vrijgezel. De verkrachting en verdwijning van haar tweelingzus Stefanie heeft diepe sporen van verdriet en woede bij haar achter gelaten. Als er op het bureau de melding binnenkomt van een gruwelijke moord bij de kunstschilder Tarpin nemen ze poolshoogte en treffen een totaal verminkte man aan. De lichaamsdelen zijn neergelegd op de manier van een van de laatste kunstwerken van Tarpin, hij noemt dit Drawing 44. Vanaf dat moment komen er meer meldingen van moorden, allen zijn op dezelfde manier verminkt. De seriemoordenaar krijgt al gauw de naam van ‘De Kunstmoordenaar’. Een reeks van spannende, bloederige en gruwelijke gebeurtenissen volgt.

Het boek leest niet gemakkelijk, soms iets chaotisch . De cursief gedrukte gedachten van de personages is oke maar iets teveel van het goede. Het ‘gaat nergens over gebabbel’ tussen de personages mag ook iets minder. Bij sommige passsages had ik het gevoel dat het niks toevoegt maar aan het einde wordt het duidelijk en klopt het als een bus. Op pagina 72 zie ik het staan, Hemelsblauw, de boektitel. Het eindplot maakt duidelijk waarom de schrijfster voor deze titel heeft gekozen.
Het plot is spannend en gruwelijk, goed boek!
Aanrader!
Waardering 4 sterren.

Advertenties

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s