De teruggekeerden James Mott

imagesCAW5SBXU
Op een zonnige dag in augustus 1966 verdrinkt de achtjarige Jacob,  zoon van Lucille en Harold Hargrave, bijna vijftig jaar later staat hij, blakend van gezondheid voor hun deur, nog steeds acht jaar oud. En Jacob is niet de enige die is teruggekeerd uit de dood. Overal in de wereld duiken Teruggekeerden op, en al gauw zijn het er zo veel dat steeds meer mensen zich bedreigd voelen. Niemand begrijpt waarom het gebeurt, hoe het mogelijk is. Maar één ding is zeker: in de chaos die volgt zal iedereen uiteindelijk een keuze moeten maken.

Mijn bevindingen
De lezer wordt direct op de eerste pagina geconfronteerd met de komst van het overleden zoontje van Lucille en Harold.  Het is Jacob in alles wat Jacob 50 jaar geleden was. Hij is in gezelschap van agent Bellamy.
Even voordat Bellamy bij de Hargrave’s aanbelt kijkt het echtpaar naar de nieuwsuitzending op de tv waar het de laatste tijd bijna alleen nog maar gaat over De Teruggekeerden, ze zijn met zovelen en er komen wereldwijd nog zovelen bij, er ontstaat overbevolking.  De teruggekeerden worden in een kamp geplaatst, ik krijg daar een raar gevoel bij, het doet me ergens aan denken.We lezen voor en tegenstanders. Mensonterende situaties ontstaan daar waar je privacy een prioriteit is. De vraag rijst, waar komen deze ‘dingen’ vandaan? De bevolking is verontrust, de sfeer grimmig.
De gelovige Lucille heeft een uitgesproken mening over de doden die vanuit het niets weer terug keren, volgens haar zijn het duivels. Totdat haar eigen kind tegenover haar staat. Wat zal ze doen? Als Agent Bellamy hun een moeilijke vraag stelt komen ze voor een dilemma te staan.
In het begin rees heel even de vraag bij me op, verplicht met tegenzin lezen (aangeboden recensie boek) of wordt ’t wat? Daar was ik al heel snel achter. Het is absoluut een boeiend boek, je blijft je als lezer afvragen wat er gaande is..(?) De auteur heeft een mooie schrijfwijze, soms bijna fijnzinnig te noemen. Subtiel heb ik wat humor weten te ontdekken maar in z’n geheel genomen is het een sombe,r bijna deprimerend, maar wel goed verhaal die absoluut de moeite waard is om gelezen te worden, alhoewel de meningen hierover zeer uit een lopen.
Het kan voorkomen dat je aan het einde van het boek met vragen blijft zitten, in mijn geval is dat niet aan de orde geweest. Het is zoals het is, een bijzonder boek, geen bloedstollende spanning maar zeer intrigerend.
Knap debuut van James Mott die met het schrijven van dit boek hoopt dat zijn lezers hun (onverwerkte) emoties een plek kunnen geven, zoals hij dat zelf heeft kunnen doen tijdens het schrijven, ten aanzien van zijn overleden moeder.
Waardering 4 sterren
Advertenties

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s